Ψυχή φτιαγμένη από χρυσάφι,λάμπει απ’ όποια πλευρά κι αν την κοιτώ,όταν την αγγίζω τα χέρια μου ζεσταίνει,σα να πιάνω τον ήλιο τον καυτό. Τα μάτια της έχει ολάνοιχτα η ψυχήκαι μέσα μου με θαλπωρή κοιτάνε,δίχως σκιές, θολούρες και καπνούς,μου φανερώνουν πόσο μ’ αγαπάνε. Τα χέρια της γλυκά με αγκαλιάζουν,μου χαϊδεύουνContinue Reading

Ένα ποτήρι με αλκοόλ εμπρός σου γεμάτο πάγο. Φώτα χαμηλά και μια απαλή μουσική έσπαγε την απουσία της επαφής μεταξύ μας. Ο καπνός από τα τσιγάρα θόλωνε την ατμόσφαιρα, δεν ήταν όμως αρκετός για να κρύψει το αδιέξοδο μέσα στα μάτια σου. Ένα ρολόι χαλασμένο βρισκόταν στον τοίχο. Τρεις ηContinue Reading

Μυρωδιά αποπνικτική, η ατμόσφαιρα θολή. Προς τα πού πάμε; Οι αισθήσεις μας υπνοβατούν, τα πόδια μας πια δεν πατούν. Τι κυνηγάμε; Δέντρα, ζώα, ωκεανοί, είμαστε τόσο τυχεροί, μα δεν τα εκτιμάμε. Ο κόσμος γύρω αγριεύει, σάμπως ξέρει τι γυρεύει; Τι ζητάμε; Πάλι στις φλόγες η γη ντυμένη, το πράσινό μαςContinue Reading

Ξημέρωσε.. Ο ήλιος ανέτειλε, μα τα μάτια μου έμειναν κλειστά. Τα βλέφαρά μου ήταν βαριά, σαν να κρατούσαν πάνω τους αιχμάλωτες τις μνήμες. Τα μάτια μου με μια κυματώδη θάλασσα γεμάτα, έτοιμη να ξεχυθεί πάνω στα χλωμά μου μάγουλα. Το στήθος μου ήτανε καυτό σαν ηφαίστειο που βράζει λίγο πρινContinue Reading