[Γράφει η Μαρία Σταυρίδου] Λένε πως όταν ερωτεύεσαι, μεταμορφώνεσαι, λάμπεις ολόκληρη, φωτίζεις, πετάς στα ουράνια… Αναρωτιέμαι γιατί κανείς δεν μιλά για το τι ακριβώς παθαίνεις όταν χάνεις αυτόν τον έρωτα τον μαγικό, που έχει τη δύναμη να σε κάνει την πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου… Όταν στάθηκα την πρώτη φοράContinue Reading

[Γράφει η Μαρία Σταυρίδου] Στάθηκα στην άκρη του δρόμου μαζί με τα παιδιά, γιατί θεώρησα πως έτσι έπρεπε να κάνω. Δεν θα ήταν εύκολο και το ξέραμε όλοι αυτό. Το να θέλεις να γνωρίσεις στα παιδιά σου τη νέα σου σύντροφο, που μάλιστα σκοπεύεις να κάνεις δεύτερη γυναίκα σου, δενContinue Reading

[Γράφει η Μαρία Σταυρίδου] Βγήκα από το νοσοκομείο μουδιασμένη, χαμένη σε θολές αναμνήσεις από το ατύχημα και την τελευταία συνάντηση μαζί σου. “Είναι αλήθεια, κοιμήθηκα μαζί της…”. Είναι αλήθεια, κοιμήθηκα μαζί της. Είναι αλήθεια, κοιμήθηκα μαζί της… Ο εφιάλτης πάντα ο ίδιος! Η φωνή σου να επιβεβαιώνει πως ήταν αλήθεια,Continue Reading

[Γράφει η Ελένη Ρέγγα] Κανένα λάθος δεν έπρεπε να κάνω μαζί του! Τον είχα διαβάσει από τις κινήσεις, είχα αναλύσει μια προς μια τις λέξεις του, είχα ερωτευτεί το στυλ του! Και εκείνος εκεί, γνωρίζοντας την δύναμη της γοητείας, να χρησιμοποιεί κάθε βλέμμα κάθε κίνηση κάθε λέξη, κατά της καρδιάςContinue Reading

[Γράφει η Λένα Χρυσάφη] Όπως εκείνη βρισκόταν καθισμένη γυμνή πάνω στο έπιπλο του καθρέφτη φορώντας ακόμη τις μαύρες, ψιλοτάκουνες γόβες της κι έμπηγε βαθιά τα νύχια της στην πλάτη του, εκείνος μπαινόβγαινε δυνατά και γρήγορα μέσα της. Με τα χείλη του αντάμωναν τα βογγητά που έβγαιναν απ’ τα μισάνοιχτα χείληContinue Reading

[Γράφει η Μαρία Σταυρίδου] Τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά τον χαμό σου, αποφάσισα να βγω ξανά στη μικρή κοινωνία της πόλης μας, να σταθώ ξανά μ΄ ένα ζεστό χαμόγελο στα χείλη στην πλατεία και να γκρεμίσω τα τείχη που τόσο επιδέξια είχα χτίσει ολόγυρά μου. Όχι, δεν ήθελα να μοιραστώ ξανάContinue Reading

Δειλιάζω να σου πω τι νιώθω… Χθες το ημερολόγιο μου υπενθύμισε πως τρία χρόνια τώρα είμαστε φίλοι, κολλητοί, ίσως και κάτι παραπάνω, τουλάχιστον για μένα, που δεν υπάρχει μέρα που δεν θα σκεφτώ πως δεν θέλω να φεύγεις από κοντά μου, πως κάθε φορά που πλησιάζεις για να χαϊδέψεις τοContinue Reading

Ήρθε και η ώρα η ευλογημένη να παντρέψω την “αδελφή” μου, την κολλητή μου, τη γυναίκα που κατοικούσε σε μια γωνιά της καρδιάς μου μόνο και μόνο για να την ομορφαίνει. Χαρά μου η χαρά της, στόχος μου όλα να γίνουν έτσι ακριβώς όπως τα ονειρεύτηκε. Αισίως φτάσαμε στο γλέντιContinue Reading

Η νιότη είναι η ανάγωγη κόρη που θυμώνει εύκολα, που ξεσπά, που πολλές φορές εκδικείται και δε σιωπά. Είμαι πια πολύ μακριά από την πρώτη μου νιότη και είμαι σε θέση να ξέρω ακριβώς τι θέλω να κάνω στη ζωή μου. Ναι, σε ήθελα, άφησα τον εαυτό μου να ονειρευτεί, ναContinue Reading

Διευθύνων Σύμβουλος σε μια από τις πιο πετυχημένες και φημισμένες εταιρίας διαφήμισης και marketing στην Ελλάδα, δικό μου αυτοκίνητο, δικό μου σπίτι στα βόρεια προάστια, δικό μου εξοχικό στην Χαλκιδική και ένας τραπεζικός λογαριασμός με τ΄ όνομά μου που θα ζήλευαν πολλοί. Η απόλυτη επιτυχία. Τι άλλο να ζητήσει μιαContinue Reading

Το ήξερα πως θα ήσασταν και εσείς εκεί. Το ήξερα, δεν γινόταν όμως συνεχώς ν΄ αποφεύγω το αναπόφευκτο. Από τη στιγμή που δουλεύαμε και οι δυο στο τμήμα νέων εκδόσεων, δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Εξάλλου ήταν καθήκον μου να καλωσορίσω στον εκδοτικό μας τη νέα μας συγγραφέα, τη γυναίκαContinue Reading

Ήταν ένας εξωδικαστικός συμβιβασμός, μια συμφωνία ανάμεσα σε δυο ανθρώπους που είχαν μοιραστεί μια ζωή είκοσι χρόνων, δυο παιδιά και κάποια αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία. Εγώ η δικηγόρος του συζύγου, αποφασισμένη να μη φτάσω τα πράγματα στα άκρα, ήξερα από πρώτο χέρι τι σημαίνει παιδί χωρισμένων γονιών και είχα αποφασίσει ναContinue Reading

Δεν ήσουν δειλός, δεν ήσουν όμως και αρκετά τολμηρός, ο άνθρωπος που αναζητά να δοκιμάσει, να ρισκάρει, να βγει έξω από την καθημερινότητά του, ίσως ακόμη και να προσπαθήσει ν’ αλλάξει τον ρυθμό της. Ήσουν ο άνθρωπος της συνήθειας και αυτού του διαολεμένου “ίσως”, που τώρα πια ανατριχιάζω ολόκληρη κάθεContinue Reading

Κοίταξα μ΄ ένα κρυφό παράπονο το ανδρικό κορμί που κοιμόταν βαθιά στη μέση του κρεβατιού. Aκριβώς απέναντί μου, ένα υπέροχο ανδρικό κορμί που πριν από λίγο μου είχε χαρίσει την ηδονή του κορμιού, μόνο που εγώ ως εγωίστρια ψυχή αναζητούσα κάτι άλλο. Σηκώθηκα και άρχισα να περπατάω μέσα στο σκοτάδι,Continue Reading

Όταν είδα το γράμμα στο γραμματοκιβώτιο, αισθάνθηκα σαν έφηβη που έχει την πρώτη της ερωτική αλληλογραφία. Όχι, δεν είμαστε έφηβοι, είμαστε πολύ μακριά από εκείνη την εποχή της αθωότητας και της ξενοιασιάς, είμαστε απλώς δυο τρελοί που επιλέγουν τον πιο παραδοσιακό τρόπο να δείξουν και ν΄ αποδείξουν τα συναισθήματά τους.Continue Reading

Όχι, δεν ήμουν η πρώτη γυναίκα που έμενε χήρα, δεν ήμουν καν μια από τις χειρότερες περιπτώσεις. Είχα τη δουλειά μου, το σπίτι μου, τακτοποιημένα τα παιδιά μου, μα ήταν αδύνατο να ξεπεράσω τον χαμό από εκείνον τον άνδρα-καμάρι που είχα στο πλάι μου για 35 ολόκληρα χρόνια. Ήταν οContinue Reading

Μπήκαμε σε μια καθημερινότητα που μέρα με τη μέρα μας απομάκρυνε. Τα δίδυμα να ετοιμάζονται για το Πανεπιστήμιο, οι δουλειές να δημιουργούν ασταμάτητα προβλήματα, σαν να έχουν μπει σε διαδικασία ανταγωνισμού ποια θα μας κάνει πιο περίπλοκη και δύσκολη την καθημερινότητα και εσύ να κοιτάς από μακριά, όπως ο γείτοναςContinue Reading

Σαν σήμερα… σαν σήμερα πριν από επτά ολόκληρα χρόνια έγινα γυναίκα σου με δόξα και τιμή. Ντυμένη στ’ άσπρα, ντυμένη στη χαρά και την ευτυχία, ντυμένη με δαντέλες μιας αγάπης που τότε πίστευα πως είχε καταφέρει να βγει από τα παραμύθια. Οι πιο παλιοί, που κατά την γνώμη μου είναιContinue Reading

Περιμέναμε τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να βγει η απόφαση του δικαστηρίου και να πάρεις στα χέρια σου το πολυπόθητο διαζύγιο. Εκείνη η πρώτη ελεύθερη ανάσα δεν ξέρω αν ήταν ανακούφιση ή αγαλλίαση, ομολογουμένως για μένα ήταν ένα πολύτιμο δώρο… Ένας απίστευτος πόλεμος από την πρώην, απλώς και μόνο για ναContinue Reading

Το ξέραμε και οι δυο πως δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Η δουλειά που σου πρόσφεραν ήταν το όνειρο της ζωής σου, ήταν κάτι που δε μπορούσες ν΄ αρνηθείς. Παρόλο που το λαχταρούσες, δεν τόλμησες να μου προτείνεις να σ΄ ακολουθήσω, ήξερες πως ήμουν αναγκασμένη ν΄ αρνηθώ, ήξερες… Το σκεφτήκαμεContinue Reading