Ετικέτα: Χρυσάνθη Σ.

- Χρυσάνθη Σ. - ΣΧΕΣΕΙΣ

Η αυλαία έπεσε κι ήταν ο επίλογος σκληρός…

Ξανά το ίδιο έργο, με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Φορώντας την ίδια μάσκα, την μάσκα που κρύβει καλά τον πραγματικό τους χαρακτήρα. Παίζοντας καλά τον καλοστημένο ρόλο σε μια σκηνή

- Χρυσάνθη Σ. - ΣΧΕΣΕΙΣ

Εγώ θα ξαναγεννηθώ μέσα απ’ τις στάχτες μου…

Το μόνο που μου προσέφερες ήταν σκοτάδι, χάος και ένα αβέβαιο παρόν. Ούτε καν ένα θετικό μέλλον. Αυτή ήταν η προσπάθεια σου; Αυτή ήταν η ζωή που θέλησες να μου

- Χρυσάνθη Σ. - ΣΧΕΣΕΙΣ

Κι όλα εκείνα τα βράδια που μου υποσχέθηκες έρωτα, τα έπαιξες στο καζίνο και τα έχασες

Κι όλα εκείνα τα βράδια που μου υποσχέθηκες έρωτα, τα έπαιξες στο καζίνο και τα έχασες. Κι όλες εκείνες οι στιγμές που ήθελα μαζί σου, ήταν στιγμές που

- Χρυσάνθη Σ. - ΣΧΕΣΕΙΣ

Σε μίσησα… όσο σε αγάπησα…

Πλησίαζαν τα Χριστούγεννα, η ομορφότερη γιορτή της γης ολάκερης. Έκανα πολλά όμορφα σχέδια για εμάς, όπως κάθε  Χριστούγεννα άλλωστε, χρόνια τώρα. Θυμάμαι σε περίμενα ώρες που στο μυαλό

- Χρυσάνθη Σ. - ΣΧΕΣΕΙΣ

Άραγε τόλμησες να παραδεχτείς στον εαυτό σου πως έφταιξες;

Όλα ξεκίνησαν δύσκολα. Όλα τέλειωσαν εύκολα. Με πέταξες σαν την τρίχα από το ζυμάρι από την ζωή σου, λες κι ήμουν εγώ το εμπόδιο. Πέρασαν πολλά βράδια μέχρι

- Χρυσάνθη Σ. - ΣΧΕΣΕΙΣ

Για εκείνη που ποτέ δεν ήρθε…

Εκείνον τον Μάρτη, περπατώντας την οδό μιας ξεχασμένης γειτονιάς, βρήκα ένα μικρό καπηλειό και μπήκα μέσα. Είχε λίγες παρέες… Κάνα δύο μπαρμπάδες έπιναν ρετσίνα. Ο σερβιτόρος έκοβε βόλτες

- Χρυσάνθη Σ. - ΣΧΕΣΕΙΣ

Ίσως αν…

Ίσως να γινόσουν η ζωή μου. Ίσως μια μέρα αν αφήναμε τον εγωισμό να χάσει, να κέρδιζε η αγάπη μας. Ίσως να σε ξεχνούσα. Ίσως να σε έδιωχνα

- Χρυσάνθη Σ. -

Έλειπες εσύ…

Είχε μόλις ξημερώσει όταν μου είπες το “σ’ αγαπώ” με έναν ιδιαίτερο τρόπο, αφήνοντάς μου πρωινό και ένα λευκό τριαντάφυλλο δίπλα στο μαξιλάρι… Η μυρωδιά του ζεστού καφέ

- Χρυσάνθη Σ. - ΣΧΕΣΕΙΣ

Δεν το μπορούσες το “μαζί”…

Θυμάμαι ακόμα εκείνον τον παράξενο ήχο στο κινητό που σε εκνεύριζε. Ήταν σαν να σε χτυπούσε ηλεκτρικό ρεύμα. Θυμάμαι εκείνο το αυτοκίνητο που τόσο μισούσες, αλλά δεν μπορούσες

- Χρυσάνθη Σ. - ΣΧΕΣΕΙΣ

Μόνη μου πάλευα…

Θυμάμαι εκείνο το πρωινό του παγωμένου Φλεβάρη, ώρα εφτά και μισή. Είχαμε κοιμηθεί μαζί το προηγούμενο βράδυ. Είχες σηκωθεί νωρίς για να φτιάξεις καφέ και βιαστικός να φύγεις.

- Χρυσάνθη Σ. -

Αν ήσουν αγάπη…

Αν ήσουν αγάπη, δεν θα με άφηνες να φύγω. Δεν θα με έσπρωχνες στον γκρεμό. Δεν θα αρνιόσουν όλα όσα ένιωσες ή μάλλον καλύτερα, προσποιήθηκες. Ναι, αυτό έκανες.

Αρέσει σε %d bloggers: