Χρόνια ολόκληρα περιπλανιόμουν στα σοκάκια με λιγοστό φως. Κάποιες φορές ερχόταν ένα χέρι βοήθειας να μου δείξει πώς να βγω στον κεντρικό δρόμο και να βλέπω πού πατώ. Συχνά όμως, οδηγούσε σε αδιέξοδο και χανόμουν ακόμη περισσότερο. Μέχρι που ήρθες εσύ κι αναθάρρησα. Βαδίζαμε μαζί χέρι- χέρι, στηρίζαμε ο έναςContinue Reading