Μάτια μου, έτσι όπως φθινοπωριάζει έρχονται πιο έντονα οι μνήμες. Είναι σαν να γεύομαι το φιλί σου μες στη ψύχρα και να κουμπώνω στην αγκαλιά σου. Μίσεψες νωρίς, πώς μπόρεσες; Και τώρα ξαναγυρίζεις. Να μαζέψεις τι; Τα κομμάτια ολούθε; Δύσκολη απόφαση. Με πόνο γράφονται οι ιστορίες αγάπης. “Ας ερχόσουν γιαContinue Reading

Πόσο μακρινά φαντάζουν όλα… Τίποτα δε θυμίζει πια το παρελθόν. Σαν αχνές κουκίδες πια από ψηλά οι άνθρωποι που πέρασαν από τη ζωή μας και αποκαíδια στάχτες οι φωτιές που είχαν ανάψει στις καρδιές μας. Συναισθήματα, λόγια, υποσχέσεις θαμμένα βαθιά στην άμμο του μυαλού. Σαν να μη υπήρξαν ποτέ, ανύπαρκτηContinue Reading

Η ζωή αρχίζει μετά τα 40 λένε, όμως δεν ισχύει το ίδιο για όλους. Βλέπετε πως ακόμα και σ’ αυτό οι άνδρες υπερέχουν. Αν μια γυναίκα δηλαδή περάσει τα 40 και είναι ακόμα ελεύθερη ή σε άλλη περίπτωση διαζευγμένη, είναι πιο δύσκολο να βρει σύντροφο από ότι ο άνδρας. ΤαContinue Reading

Η ώρα πλησιάζει 21:00. Περιμένω την καλή μου νεράιδα να έρθει να με σουλουπώσει για το σημερινό πάρτι του πρίγκηπα (όχι πως έχω ανάγκη, ένα μικρό ρεκτιφιέ για τα φώτα της δημοσιότητας). Έχει αργήσει λίγο και έχω αρχίσει να αγχώνομαι. Κάνω εικόνα την χαρά στα πηγαδάκια με την απουσία μου.Continue Reading

Ας πάγωνε για λίγο ο χρόνος, να ζήσουμε το παρόν πριν γίνει παρελθόν

Υπάρχουν φορές που η στιγμή δεν θέλεις να τελειώσει. Ο χρόνος δεν σου φτάνει για να χαράξεις βαθιά μέσα σου την εικόνα, τα λόγια, την αίσθηση της στιγμής. Θέλεις να το ζήσεις όσο περισσότερο μπορείς. Θέλεις να αποτυπώσεις όλα τα συναισθήματα που γεννιούνται. Εύχεσαι να πάγωνε ο χρόνος, για ναContinue Reading

Υγρό φιλί

Πλησιάζω. Όλο και πλησιάζω. Ένα βήμα τη φορά. Το βλέμμα μου βυθίζεται μέσα στο δικό σου. Βαριανασαίνω. «Είσαι το κέντρο του κόσμου. Mόνο εσύ…» νιώθω να σου φωνάζει με όλη την δύναμη η καρδιά μου. Όμως εγώ σφραγίζω τα χείλη, ξεροκαταπίνω, σιωπώ και έπειτα το βλέμμα μου με μία ανεπαίσθητη,Continue Reading

Όταν βραδιάζει, πόσο μου λείπεις…

Δεν ήρθες απόψε, ούτε χθες. Βραδιάζει και το μόνο που περιμένω είναι το σφίξιμο στο στομάχι. Αυτό το γνώριμο και βασανιστικό σφίξιμο που φέρνει η απουσία σου, περιμένοντας να ‘ρθει το ξημέρωμα. Όλες οι προσπάθειες που κάνω την ημέρα για να μην σε θυμάμαι, καταρρέουν το βράδυ. Κάθε πρωί γυρνώContinue Reading