3.15 το μεσημέρι, αφόρητη ζέστη, τα τζιτζίκια σου παίρνουν το κεφάλι και πρέπει να βγεις έξω να πας σε συνέντευξη, γιατί η ανεργία σου έχει ξεπεράσει το όριο. Ένας κόμπος στο λαιμό και πάρα πολλοί άλλοι κόμποι στα αχτένιστα για καιρό μαλλιά. Το βλέμμα δεν τολμούσε να σηκωθεί μπροστά στο καθρέφτηContinue Reading