Όλοι έχουμε ακούσει και έχουμε χαμογελάσει με τον τρόπο που ένα μικρό παιδάκι μετά από μια σκανταλιά ζητάει συγνώμη, με κατεβασμένο το κεφαλάκι του, τα ματάκια του στο πάτωμα και μια συγνώμη που ίσα που ακούγεται απ’ τα χειλάκια του. Όλοι έχουμε ξεχάσει κάτι που έκανε ο άνθρωπός μας καιContinue Reading

Είμαι σταγόνα από βροχή, που ψάχνει κάπου να κρυφτεί χωρίς εσένα. Είναι η θάλασσα γυαλί, που σπάει μέσα μου κι αυτή χωρίς εσένα. Είναι η καρδιά μου ένας λυγμός, ένα χαμόγελο νεκρό χωρίς εσένα. Είναι οι σκέψεις μου κενές, σαν να μην έφυγε το χθες χωρίς εσένα. Είναι η ψυχήContinue Reading

Τα λάθη μας είμαστε εμείς. Αλήθεια, πόσοι από εμάς έχουμε πει φράσεις όπως “Όλο τα ίδια λάθη κάνω κάθε φορά και στο τέλος την πατάω!”; Και όλο λέμε δεν θα ξανακάνω τα ίδια λάθη και όλο τα ίδια λάθη κάνουμε σε μια σχέση που έχουμε και όλο στεναχωριόμαστε. Κι αυτόContinue Reading

Πολλές φορές βλέπω γύρω μου όμορφες ψυχές που κάποτε έλαμπαν από ευτυχία, να τρεμοπαίζει τώρα το φως τους, γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι τους ενοχλεί τόση λάμψη. Αυτές οι όμορφες ψυχές, άθελά τους πίστεψαν ανθρώπους που ενώ στην αρχή έδειχναν τόσο ξεχωριστοί, στην πορεία έβγαλαν το σκοτάδι που είχαν μέσα τους.Continue Reading

Διαβάζω συχνά… υπομονή, υπομονή! Η υπομονή ταιριάζει με την αναισθησία σε μικρή δόση, με την ανεμελιά! Αν εμείς μέσα μας νιώθουμε καλά, τίποτα δεν μπορεί να μας αγγίξει, κακόβουλο, υποτιμητικό, πεσιμιστικό… δηλαδή αν μέσα μας είμαστε οκ, αυτό χωρίς απαραίτητα να βγαίνει προς τα έξω, ας είναι κρυφό, δεν θαContinue Reading

-Τριακοστή έβδομη μέρα ταξίδι σήμερα. Ο καιρός μετά την χθεσινή καταιγίδα έπιασε να φτιάχνει. -Ίσως καταφέρουμε να φάμε και τίποτα. σκέφτηκε ο καπετάνιος. -Γύρισε στο χάρτη. -Κοντεύουμε captain. ακούστηκε ο ύπαρχος -Ναι ωρέ, ας είναι. απάντησε αυτός Το βαπόρι μεγάλο, κοντά στους ογδόντα δύο χιλιάδες τόνους, φορτωμένο μέχρι τα μπούνιαContinue Reading

Μάλλον είναι αλήθεια πως όλα εξαρτώνται από την οπτική γωνία που βλέπουμε τα πράγματα, όπως κάπου, κάποτε μου είχε πει κάποιος. Ζούμε την κάθε μέρα διαφορετικά ή την κάθε μέρα με τον ίδιο τρόπο και κανείς δεν ξέρει αν είναι σωστό ή λάθος αυτό. Η κατάσταση γύρω μας, είναι αλήθειαContinue Reading

Να τος πάλι καθισμένος στην άκρη της θάλασσας να αγναντεύει τον ορίζοντα κρατώντας σημειώσεις πού και πού σε αυτό το τετραδιάκι γραμμένο με μολύβι. “Έτοιμος ο καφές κύριε” είπε ο μικρός και τον σέρβιρε σε όμορφο φλυτζάνι και το κρύο νερό δίπλα. Ήπιε μια γουλιά, άναψε την πίπα του καιContinue Reading

Η ευτυχία δεν είναι ανέραστη, αλλά στην ηδονή μόνο δε θα την βρεις! Στην χλιδή ίσως τη συναντήσεις περιστασιακά, αλλά στην ταπεινότητα κατοικεί! Στην καχυποψία παγιδεύεται και στην εμπιστοσύνη ανθεί! Από την υποκρισία θα κάνει στάση, αλλά φτιασιδωμένη στην αλήθεια θα καταλήξει, για να βρει τo οξυγόνο που την κρατάContinue Reading

Ήταν από την αρχή μια σχέση απαγορευμένη, παράνομη και επικίνδυνη. Φαινόταν πολύ δύσκολο, αν όχι ανέφικτο και όμως συνέβη κάποτε… Μια αγάπη που ξεκίνησε μονόπλευρη, έμελλε να γίνει ένας έρωτας, ένα πάθος πέρα και πάνω από συμβάσεις, αντίθετες ζωές, βιώματα, κοινωνική θέση και ηλικία. Δυο άνθρωποι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τουςContinue Reading

Η μηχανή είναι αδιαμφισβήτητα ένα μοναδικό πάθος που αρκετοί, αν όχι όλοι έχουμε, αλλά λίγοι το ζουν συνεχώς! Το μέγιστο όμως πάθος για τη ζωή, είναι η ίδια η ζωή! Η καθημερινότητα, οι μικρές στιγμές που ζεις κάνοντας μια απλή βόλτα με το άλλο σου μισό… Που θα σταματήσεις ναContinue Reading

Είναι κι αυτοί οι μπαμπάδες που δεν ζουν με τα παιδιά τους, που αντιμετωπίζουν δυσκολίες καθημερινά μέχρι να έρθει η ώρα να τα δουν για λίγες ώρες, για λίγες μέρες της εβδομάδας… Είμαι υπέρ στο να έχει την επιμέλεια η μητέρα, αλλά το βασικό είναι η καλή συνεργασία / συνεννόησηContinue Reading

Η ώρα της αλήθειας. - Επεισόδιο 3

Το θέμα μου είναι οι προκαταλήψεις, τα στερεότυπα μεταξύ των ανθρωπίνων σχέσεων, αλλά ιδιαίτερα το πώς επηρεάζουν τις ερωτικές σχέσεις των ανθρώπων! Πολλές γυναίκες από μικρές βλέπουν και παρατηρούν τους γονείς τους, όπως φυσικά το ίδιο και οι άντρες και συνήθως τους μιμούνται. Μια κοπέλα ίσως έχει σαν πρότυπο τονContinue Reading

Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς καραντίνα; Πλέον δεν υπάρχουν δικαιολογίες για να μην κάνουμε, ό,τι ο εγκλεισμός ήταν η αφορμή για να μην κάνουμε. Είμαστε ελεύθεροι πια… Ελεύθεροι να πλησιάσουμε ανθρώπους που μας έλειψαν. Να έρθουμε κοντά μ’ αυτούς που θέλουμε να έρθουμε κοντά. Να εκδηλώσουμε τα συναισθήματά μαςContinue Reading

Κι αν πέφτεις ψυχή μου, να συνεχίζεις...

Σκοντάφτουμε, αλλά δεν σταματάμε να περπατάμε. Αν δε μπουσουλήσεις πρώτα, δεν θα μάθεις ποτέ να περπατάς! Και μπουσουλώντας, κάποια στιγμή θα σηκωθούμε, θα πέσουμε, θα ξανασηκωθούμε και πάλι απ’ την αρχή, μέχρι να μάθουμε να περπατάμε. Όχι πως στο περπάτημα που πλέον έχουμε εκπαιδευτεί, δεν θα σκοντάφτουμε πλέον… Φυσικά καιContinue Reading

Προφανώς για όλα όσα μας συμβαίνουν, όσα ζούμε και αντιμετωπίζουμε, ευθυνόμαστε αποκλειστικά εμείς. Μάθαμε κάποιοι να μεταφέρουμε ευθύνες και να ψάχνουμε για σωτήρες, αφού κάποτε δεν μπορέσαμε να διώξουμε όσα και όσους μας είχαν σε… τοξικό υγρό να αργοπεθαίνουμε. Λάθος μας τότε, λάθος μας και τώρα! Από την άλλη, ανεχτήκαμεContinue Reading

Posts, likes, sms, inbox συνομιλίες… Χαζομάρες! Τίποτα δεν αρκεί και όλα μαζί ίσως απομακρύνουν περισσότερο. Αυτό που λένε τα μάτια από κοντά, τα συναισθήματα που δείχνουν, την αγάπη που εκπέμπουν, το άγγιγμα που αρκεί χωρίς λόγια, δεν αντικαθιστούνται με τίποτα από αυτά τα παραπάνω. Εκείνα πολλές φορές παρεξηγούν, εκνευρίζουν, μεταφέρουνContinue Reading

Κάποια στιγμή σκέφτεσαι πως δεν μετανιώνεις για τίποτα. Το ήθελες, το έζησες, το ένιωσες. Πως αν ξαναγινόταν από την αρχή το ίδιο θα έκανες, ακόμα κι αν ήξερες την συνέχεια. Κάποια στιγμή ακόμα νιώθεις… Ακόμα νιώθεις στα χείλη σου το φιλί, εκείνο που σε ταξίδευε με μάτια κλειστά. Ακόμα νιώθειςContinue Reading

Σαν άνθρωπος του κόσμου εδώ και πολλά χρόνια, τον τελευταίο καιρό ξαναβρήκα μια εκδοχή μου που είχα ξεχάσει. Εκείνη που ζούσα με τον εαυτό μου. Τότε που τον γνώρισα καλύτερα, τότε που τον αποδέχθηκα, τότε που τον κατάλαβα, τότε που τον εκτίμησα και πήρα απόφαση πως πρέπει να ασχοληθώ μαζίContinue Reading

Έφτασε λοιπόν η εποχή που ήρθαν τα πάνω κάτω… Όλα όσα σχεδιάζαμε, ονειρευόμασταν, θέλαμε να κάνουμε, μπήκαν σε παύση. Περιορισμένοι στα σπίτια μας τον περισσότερο χρόνο, είτε περνάμε χρόνο με τα πρόσωπα που υπό κανονικές συνθήκες δεν βλέπαμε, δεν ζούσαμε, δεν απολαμβάναμε. Από την άλλη, σε αυτή την κατάσταση στερούμαστεContinue Reading