“Τα παιδιά σου δίνουν δύναμη!”, μου το ‘χε ψιθυρίσει κάποιος πριν χρόνια. Δεν το πίστεψα τότε και καθόμουν και τον κοιτούσα άφωνη. Είναι η πιο μεγάλη αλήθεια ίσως. Κι  είμαι ευτυχισμένη που έχω το προνόμιο αυτό, γιατί το νιώθω μες στο πετσί μου. Τα παιδιά μου, μου δίνουν δύναμη ν΄Continue Reading

Πόσο σωστά και πόσο ξεκάθαρα να τοποθετηθούμε γι’ αυτό το θέμα θα ‘θελα να ‘ξερα! Πόσο πιο απλά και κατανοητά να τα πούμε! Όταν ένας γονιός, θέλει να λέγεται γονιός, δεν θα πρέπει να εργαλειοποιεί το παιδί του! Πόσο δύσκολο και πόσο δύσπεπτο θα πρέπει να ‘ναι για κάθε μιαContinue Reading

Προ πανδημίας, σε μία προπόνησή μου σε γήπεδο στίβου, βρισκόμουν μπροστά από ένα πατέρα – γιο που κάνανε το περπάτημά τους. Έγκυος εγώ, πήγαινα αρκετά αργά για να ακούω το διάλογό τους. Ωραία εικόνα! Να περπατάνε μαζί, να λένε τα νέα τους. Έφηβος ο γιος, περίπου 15 ετών… – ΠωContinue Reading

  – Θέλει να τραβήξει την προσοχή μου!– Τα κάνει όλα γιατί ζητάει την προσοχή μου! Πάμε να δούμε λοιπόν λίγο καλύτερα τι συμβαίνει με αυτήν την προσοχή… Βγαίνουμε λοιπόν με έναν/μία φίλο/η μας για έναν καφέ να επικοινωνήσουμε κάτι που θέλουμε. Τι θα ήταν αυτό που θα μας έκανεContinue Reading

Σήμερα που φώναζα να κοιμηθείς επιτέλους, λες και έχεις διακόπτη και διέταζα να κλείσει; Χθες που σε πίεζα να ετοιμαστείς γρήγορα για να προλάβουμε το σχολείο και μαλώσαμε για ένα ζευγάρι κάλτσες; Πριν δύο μέρες όταν φώναξα που κανένας δεν με βοηθούσε να μαζέψω τα εκατοντάδες μικρά χαρτάκια που σκόρπισεςContinue Reading

Υπάρχει μια ερώτηση που πάντα μου δημιουργεί μεγάλη συγκίνηση. Είναι η ερώτηση που κάνουν ορισμένοι γονείς όταν έρχονται σε επαφή με αστοχίες και λάθη στην αλληλεπίδραση του παιδιού. “Προλαβαίνω;”… Η πρώτη αυθόρμητη αντίδρασή τους μετά από μερικά επιφωνήματα που έχουν κοινό χαρακτηριστικό το “Ναι ρε φίλε…”, “Τώρα βγάζει νόημα…” είναιContinue Reading

Υπάρχει μια περίοδος της γυναίκας / μητέρας που έχει ποτιστεί σε επίπεδο στερεοτυπικής αντίληψης, με το αίσθημα της ολοκλήρωσης και του τίποτα ταυτόχρονα. Ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ τις σκέψεις μου για αυτό που ονόμασα «τίποτα».  Για όσες επιλέξουν να γίνουν μητέρες, το εξωτερικό περιβάλλον τις καθιστά σε κατάσταση pauseContinue Reading

  Οι γονείς που συναντώ, άλλοι πιο αργά, άλλοι πιο άμεσα, αναλαμβάνουν με θάρρος την ευθύνη τους στην σχέση τους με το παιδί. Είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα για να βιώσουν και να αισθανθούν αυτές τις λεπτές κλωστές που μας ενώνουν μέσα στη σχέση μας και την αλληλεπίδραση μαζί του.Continue Reading

Υπάρχουν φορές που αισθανόμαστε άσχημα για τα παιδιά μας. Είναι αυτό το άσχημο συναίσθημα που μας κατακλύζει την ίδια στιγμή που ξέρουμε ότι δεν είναι σωστό να το νιώθουμε, αλλά υπάρχει.   Δεν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε. Μας την σπάει, μας την δίνει, θέλουμε να μην είναι έτσι. ΑυτάContinue Reading

Να είσαι διεκδικητικός στους άλλους, αλλά στους γονείς σου όχι τόσο πολύ. Να υπερασπίζεσαι την γνώμη σου όταν μεγαλώσεις, αλλά με εμένα να ξέρεις ότι σου μιλάω για καλό σου και να ακολουθείς τη γνώμη μου με ευκολία. Να έχεις κρίση όταν μεγαλώσεις και να μην κάνεις ότι σου λένε,Continue Reading

Το καλοκαίρι, αυτό που μας ένοιαζε πιο πολύ, ήταν ποτέ θα κλείσουν τα σχολεία! Να μπορούμε να είμαστε όλη την ημέρα έξω για παιχνίδι. Μετρούσαμε τα παγωτά και τα μπάνια στην θάλασσα. Περιμέναμε πώς και πώς τα Σαββατοκύριακα. Να ακούσουμε από τους γονείς ότι θα πάμε για μπάνιο. Ήμουν απόContinue Reading

“Γιατί κάνεις έτσι;”. Προσπαθώ να γράψω και χαμογελάω, γιατί δεν μπορώ να μετρήσω καν τις φορές που το έχω πει από την μέρα που έγινα μητέρα. Εκεί, μετά το χρόνο, που το παιδί θα αρχίσει να περπατάει, νομίζω ξεκινάει με διάφορες αποχρώσεις για πάρα πολλά χρόνια – ίσως δεν σταματάειContinue Reading

Τι κι αν τα 3 καμάρια μου αποφοίτησαν! Τι κι αν το στερνοπούλι μας πέρασε πέρυσι σε σχολή, που ναι μεν ήθελε, αλλά φυσικά πάντα όλοι θα θέλουμε το κάτι καλύτερο για μας! Εδώ σας θέλω! Όταν απ’ την αρχή ξέρουμε τι θέλουμε και τι λαχταρούμε για μας και τη ζωήContinue Reading

2009. Η γέννηση του γιου μου, ήταν η ολοκλήρωσή μου σαν γυναίκα. Ένα όμορφο, παχουλό, ροζομάγουλο μωρό, ομόρφαινε την αγκαλιά και την ζωή μου πια. Δεν είχα αμφιβολία ότι με αγαπάει ο Θεός! Δεν είχα εύκολη ζωή από τα παιδικά μου χρόνια και δεν ξέρω αν αυτά που είχα περάσει,Continue Reading

Η κύρια κοινωνική πεποίθηση θέλει να θεωρεί φυσιολογική την οικογενειακή σχέση στην οποία οι δύο γεννήτορες (συνήθως πατέρας και μητέρα), μπορούν να αναπαραχθούν με φυσικό τρόπο, δηλαδή με σεξουαλική επαφή. Το φυσιολογικό περιορίζεται στη διαδικασία της σύλληψης, στο σπερματοζωάριο το οποίο γονιμοποιεί το ωάριο. Οι περισσότεροι μένουν σε αυτό, δίχωςContinue Reading

“Νοιάζομαι”, μια σημασία, μια έννοια που εύκολα παρερμηνεύεται και πολύ δύσκολα επιτρέψτε μου να πω κατανοείται. Μια λέξη που θες να την αποδώσεις και να τους δείξεις πως σημαίνουν πολλά στη ζωή σου, χωρίς να αφήσεις τα δικά τους παρερμηνευτικά σχόλια να εμπλακούν με τις δικά σου νοήματα που θεςContinue Reading

Κάθε καλοκαίρι που πήγαινα στο χωριό, κοιμόμουν με την αγαπημένη μου γιαγιά. Κάθε χρόνο και κάθε βράδυ το ίδιο παραμύθι, ένα παραμύθι για την πονηριά και ανυπακοή. Δεν ήταν μόνο το παραμύθι, ήταν και ο τρόπος που το περιέγραφε τόσο παραστατικός, τόσο αληθινός. Εναλλαγή φωνών, κάθε φορά με μάγευε οContinue Reading

Πείτε μου εσείς ένα συναίσθημα που αν δεν το φροντίσεις, αν δεν το νοιαστείς, σ’ αφήνει μόνο σου να περπατάς τη δική του οδό μα εσένα θα γίνει του Μαρτυρίου και της Κολάσεως. Πείτε μου αν έναν άνθρωπο δεν το γαλουχούν σωστά και του αφαιρούν το δικαίωμα να μοιράζεται χρόνο,Continue Reading

Οι γιορτές έφτασαν και εκείνη η πολυπόθητη στιγμή που κάθε παιδάκι λαχταρά να ανοίξει το δώρο του κάτω από το δέντρο. -Γιωργάκη άνοιξε το δώρο σου! -Μαμά σε αγαπώ! Ότι ήθελα πάντα! Ένα σκυλάκι για παρέα! Ένα γλυκούλικο, χνουδωτό άσπρο κουταβάκι, με μαύρα μπιρμπιλωτά μάτια και μια κόκκινη κορδελίτσα. ΜιαContinue Reading

Να βρω έναν τρόπο να σε κάνω δυνατό. Δυνατό από μέσα όμως. Όχι απλά σκληρό. Ανθεκτικό. Να βρω έναν τρόπο να ακούς το σώμα σου, το ένστικτό σου. Να λες τα “Όχι” δυνατά και τα “Ναι” με πείσμα.   Να βρω έναν τρόπο να σέβεσαι εσένα και τους άλλους. ΝαContinue Reading