Μόνο εσύ…

Μόνο εσύ κατάφερες να μπεις στο οχυρό μου! Μόνο εσύ μπορείς να θεραπεύσεις, την πληγωμένη μου καρδιά! Μόνο εσύ μπορείς να χαϊδέψεις τις πληγές μου, να επουλωθούν! Μόνο εσύ μπορείς να διαβείς ελεύθερα στα μονοπάτια της ψυχής μου! Μόνο εσύ μπορείς να αποδεχτείς και να κατανοήσεις τις κρυφές πτυχές του Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Περί σκέψης

Είναι κάποια βράδια, που οι σκέψεις έρχονται και διεισδύουν με το έτσι θέλω στο μυαλό. Εισβάλλουν στην απραγία της νύχτας και κάνουν θόρυβο. Χορεύουν εκστασιασμένες, στον γνώριμο, ανελέητο ρυθμό τους, διεκδικώντας την αμέριστη προσοχή σου. Μάταια προσπαθείς να ξεφύγεις και να χαλιναγωγήσεις τις ορμές τους. Όσο προσπαθείς να τις κατευνάσεις, Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Ξενέρα

Ξενέρα! Το συναίσθημα της εποχής. Ξενέρα, ξενερώνω, ξε-νερώνω… Σαν εκείνο το παλιό, ακριβό κρασί, που κρατούσες σκονισμένο στην κάβα σου, για να το απολαύσεις σε μια ειδική περίπτωση και μόλις το άνοιξες, τη στιγμή που περίμενες να νιώσεις την μεθυστική κι αρωματική του γεύση στον ουρανίσκο σου, γεύεσαι την νερωμένη Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Ηθοποιός

Σε θυμάμαι τότε, όταν πρωτοανέβηκες στο σανίδι. Ντρεπόσουν, έτρεμες, ένιωθες ότι η σκηνή θα σε ρουφήξει στη δίνη της. Σε παρέσυρε όμως το μεγαλείο της δόξας, προσπάθησες σκληρά και τα κατάφερες. Με τον καιρό, αργά και σταθερά, έμαθες να μπαίνεις στο πετσί του ρόλου. Η ηθοποιία σου αποδείχτηκε καθηλωτική, μάγεψες Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Περί υποκρισίας

Υποκρισία είναι, όταν συστηματικά κουτσομπολεύεις και κατακρίνεις ασύστολα τις ζωές των άλλων, καμουφλάροντας και αποσιωπώντας για λίγο, έτσι τα λάθη και την έκβαση της δικιάς σου ζωής. Υποκρισία είναι, όταν πλασάρεις διαφορετικά προσωπεία ανάλογα με τον άνθρωπο, τη κατάσταση για το συμφέρον που αποσκοπείς. Υποκρισία είναι, να χειραγωγείς και να Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Περί ευτυχίας…

Μέσα στα μονοπάτια της σιωπής συνάντησα εσένα, ξανασυστήθηκα με εμένα, εξελίχθηκα, αγάπησα και ερωτεύτηκα. Εκεί κάπου ένιωσα τυχερή και ευγνώμων, εξελισσόμενη σε καλύτερο άνθρωπο, αφήνοντας τα προσωπεία και τους τίτλους, διαγράφοντας το παρελθόν και γράφοντας το παρόν και το μέλλον μαζί σου. Η σιωπή, είναι εκείνη η στιγμή που σπάνε Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Άνθρωποι

Πάντα με συνέπαιρναν οι άνθρωποι που έχουν σκοτεινή πλευρά, μια βαθιά πληγή που παλεύει να επουλωθεί. Το βλέμμα το αγέρωχο, με το βάθος της θλίψης μέσα του, να τους κατακλύζει το μυαλό… Άνθρωποι μονάχοι, αλλά και τόσο δυνατοί! Με τη σκιά της μελαγχολίας να τους περιλούζει και να κρύβει το φως τους… Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Βελούδινη πολυθρόνα

Μια αχτίδα φωτός μπήκε άξαφνα στο δωμάτιο και έλαμψε τα σκοτάδια σου. Η καμουφλαρισμένη σου ευτυχία κλονίστηκε, ταλαντεύτηκες πολύ. Ενθουσιάστηκες… δεν το προσδοκούσες. Ήταν μια αναπάντεχη όαση στη ζούγκλα της καθημερινότητας σου… τελικά αφέθηκες. Το βίωσες ολοκληρωτικά, το ένιωσες με όλες σου τις αισθήσεις, με τη ψυχή και όλο σου Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Πρόσεχε!

Πρόσεχε! Βάλε τη ζακέτα μη κρυώσεις! Πρόσεχε το δρόμο μη σκοντάψεις! Πρόσεχε! Μη μιλάς σε αγνώστους! Πρόσεχε τις παρέες σου μη σε παρασύρουν! Πρόσεχε τους ανθρώπους μη σε εκμεταλλευτούν! Πρόσεχε στη τάξη να γίνεις καλός μαθητής! Πρόσεχε! Πρόσεχε! Πρόσεχε! Περιοριστικές πεποιθήσεις, παγιωμένες λέξεις, που έχουν ενσωματωθεί πια μέσα σου ως Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Περί κριτικής ο λόγος

Όταν η ζωή σε παρασύρει με τη δίνη της σε κινούμενο λάκκο, αστραπιαία εμφανίζονται ως δια μαγείας οι «σωτήρες»! Tα αρπακτικά που τρέφονται από τη σάρκα και την ενέργειά σου! Τα άγρια εκείνα θηρία με τα αγγελικά πρόσωπα… Αρχικά, τίποτα δεν προδίδει την μεταλλαγμένη, ύπουλη παρουσία τους εκεί. Ελπίζεις για ένα χέρι Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Παρακαλώ όχι άλλα σκουπίδια!

Ξυπνάς μες την αισιοδοξία, μες τη χαρά για ζωή και με την πρωινή αυγούλα μαζί με τα τιτιβίσματα των πουλιών από την αυλή, αρχίζουν οι γνώριμοι καθιερωμένοι ήχοι των διαπληκτισμών των παιδιών που ντιντινίζουν στα αυτιά σου «Eσύ φταις!», «Όχι! Εσύ φταις!», «Εγώ το θέλω εκεί!», «Όχι εσύ πήγαινέ το Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από

Πατημασιές…

Έμαθα να ζω με ανθρώπους χωρίς νόημα, ψάχνοντας όμως πάντα παράλληλα κάποιον να αγγίξει το μέσα μου. Να σκουπίσει τα πόδια του στο χαλάκι για να μην λερώσει και να μπει μες στη ψυχή μου. Ν’ ανάψει το τσιγαράκι του και να φουμάρουμε μαζί τα λόγια τα ανείπωτα, τις σκέψεις, Διαβάστε περισσότερα…

Συντάκτης gynaikaeimai, πριν από
Αρέσει σε %d bloggers: