[Γράφει η Λένα Χρυσάφη] Όπως εκείνη βρισκόταν καθισμένη γυμνή πάνω στο έπιπλο του καθρέφτη φορώντας ακόμη τις μαύρες, ψιλοτάκουνες γόβες της κι έμπηγε βαθιά τα νύχια της στην πλάτη του, εκείνος μπαινόβγαινε δυνατά και γρήγορα μέσα της. Με τα χείλη του αντάμωναν τα βογγητά που έβγαιναν απ’ τα μισάνοιχτα χείληContinue Reading

Ένιωσε την αναπνοή της να κόβεται και την καρδιά της να σταματάει. Τα μάτια της είχαν εγκλωβιστεί θαρρείς στο βλέμμα του, που είχε βυθιστεί αχόρταγα στο δικό της. Τα χείλη του, μια ανάσα μακριά απ’ τα χείλη της. Η ανάσα του της έκαιγε το δέρμα και το χέρι του αργάContinue Reading

Σαν να ένιωσα τους χτύπους της καρδιάς μου να σταματούν και την αναπνοή μου να κόβεται απότομα. Κι έφτανε μόνο να δω την οθόνη του κινητού μου ν’ αναβοσβήνει και τον αριθμό σου να χορεύει κοιτώντας με θαρρείς κοροϊδευτικά. Έπιασα το τηλέφωνο στα χέρια μου και προσπάθησα να το συνειδητοποιήσω.Continue Reading

Δεν ήρθα για να σου πάρω, στο έλεγε κάθε μου πράξη. Δεν ήρθα για να σου κλέψω, στο έλεγε κάθε μου βλέμμα. Ψυχή ήρθα να σου δώσω, χρώματα να σε γεμίσω, φως να σου χαρίσω. Τι ένιωσες; Τι κατάλαβες; Τι συνειδητοποίησες; Ποιος ξέρει… Γκρέμισα τα τείχη μου, χαλάρωσα τις άμυνέςContinue Reading

Σκάναρε με το πάντα δήθεν-αδιάφορο βλέμμα του το χώρο και χαμογέλασε στη θέα του άδειου τραπεζιού που εντόπισε στην άκρη του μαγαζιού. Τυχεροί ήταν που βρέθηκε κι αυτό. Σαββατόβραδο, ο καιρός κρύος και πριν λίγο είχε πιάσει και μια δυνατή βροχή που ήταν ικανή “να ξεπλύνει ακόμη και τις αμαρτίεςContinue Reading

Τι χρειάζονται οι συγγνώμες πριν το αντίο; Τι χρειάζονται τα λόγια παρηγοριάς και τα θλιμμένα βλέμματα; Δεν πρόκειται να κάνω χρήση του πόνου μου, για να κερδίσω χρόνο κοντά σου. Ούτε μπορώ, ούτε και θέλω να σε κρατήσω, αφού δεν θέλεις να μείνεις. Μη με ρωτάς τι νιώθω, πώς αισθάνομαιContinue Reading

Σε θέλω! Όταν τα μάτια μου βυθίζονται στα δικά σου, όταν μ’ αγκαλιάζεις κι η θέρμη του κορμιού σου ζεσταίνει την καρδιά μου, όταν μου χαμογελάς και γεμίζει χρώματα η ψυχή μου, σε θέλω! Μη με ρωτάς το γιατί, ακόμη ψάχνω κι εγώ να το βρω. Ακόμη δεν ξέρω τιContinue Reading

Εκείνος που τα βράδια σ’ έπαιρνε στο κρεβάτι του και σε κρατούσε σφιχτά αγκαλιά, έτοιμος να σε υπερασπιστεί από τον μπαμπούλα που παραμόνευε στην ντουλάπα ή απ’ τα τέρατα που κρύβονταν κάτω απ’ το κρεβάτι. Εκείνος που έμπαινε μπροστά, κάθε φορά που σε μάλωνε η μαμά και αναλάμβανε την ευθύνηContinue Reading

Στην δύσκολη κατάσταση που διανύουμε, είναι μάλλον τύχη και ευλογία να έχεις μια σταθερή δουλειά, ένα σίγουρο εισόδημα. «Βρέξει χιονίσει να μπαίνει ο μισθός σου» όπως έλεγε κι ο πατέρας μου. Η ανεργία αποτελεί αναμφίβολα μεγάλη απειλή για τον άνθρωπο. Η ανασφάλεια που δημιουργείται από την αγωνία της καθημερινής επιβίωσης,Continue Reading

Η ώρα της αλήθειας. - Επεισόδιο 3

Η ώρα της αλήθειας ήρθε, για να καταρρίψουμε τον μύθο που θέλει τη γυναίκα να ενδιαφέρεται μόνο για τον χαρακτήρα του άντρα και όχι για την εμφάνιση του! Τολμώ να πω, μιλώντας εκ μέρους μεγάλης μερίδας γυναικών, πως όλα αυτά περί μειωμένου γυναικείου ενδιαφέροντος της εξωτερικής εμφάνισης του άντρα, είναιContinue Reading