[Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου] Καλή για τα δεδομένα σου. Επαρκής για τα ζητούμενά σου. “Σωστή” εμφάνιση και συμπεριφορά. Κατάλληλο “επίπεδο” και “τρόποι”… Όλα οκ λοιπόν κι είπες ας δοκιμάσω, να δούμε πώς θα πάει κι αυτό… Και περνούσε ο καιρός κι εκείνη παρέμενε απλά “επαρκής” και τίποτα παραπάνω μέσα σου.Continue Reading

[Γράφει η Χρυσάνθη Σ.] Να το πάλι… Αυτό το σφίξιμο στο στομάχι, αυτό το πετάρισμα στα μάτια, αυτή η αίσθηση του θέλω να σε δω. Τι έπαθα απόψε; Γιατί σε σκέφτομαι ξανά; Γιατί περνάω από τα μέρη που σε γνώρισα; Τι με έπιασε; Θυμάμαι εκείνη την καφετέρια, το πρώτο μαςContinue Reading

[Γράφει η Γεωργία Ευστρατίου] Πίστευες ότι είχες βάλει τελεία. Μόνο που δεν ήταν τελεία, ήταν απλώς παύση – άνω τελεία. Είχες πει ότι η πόρτα έκλεισε τη στιγμή του τέλους. Ήθελες να πιστεύεις ότι όλα ανήκαν στο θλιβερό παρελθόν, το οποίο μπορούσες επιτέλους να κρύψεις βαθιά στην ντουλάπα σου. ΚαιContinue Reading

[Γράφει η Μαρία Σταυρίδου] Είναι τουλάχιστον σοκαριστικό να βλέπεις τον άνδρα που αγαπάς, να λυγίζει στα δυο του πόδια και να παρακαλάει για συγχώρεση… Όταν αποφάσισα να κάνω το απαγορευμένο βήμα μαζί σου, ήξερα πως η συνείδησή μου θα βάραινε. Από τη στιγμή που ήσουν παντρεμένος μ΄ ένα παιδί, ήξεραContinue Reading

[Γράφει η Ελένη Ισπόγλου] Στη ζωή, ό,τι δίνεις παίρνεις και η εμπειρία μέχρι τώρα μου το έχει αποδείξει. Όταν θα δώσω αγάπη με όλη την ψύχη μου, η ζωή με κάποιον τρόπο θα μου την επιστρέψει. Ίσως να μην έρθει με τη μορφή που θέλω, όμως θα τη φέρει. ΝιώθωContinue Reading

[Γράφει η Δέσποινα Γρηγοριάδη] Ό,τι κι αν πιστεύεις, να θυμάσαι το μπορείς. Η θέληση είναι που αλλάζει τα πάντα στην ζωή. Ακόμα κι αν δεν έχεις αυτά που χρειάζεσαι, μπορείς να τα αποκτήσεις. Μα πώς; Με το να μην τα παρατάς. Μόνο έτσι δεν θα αφήσεις τον δρόμο σου. ΚιContinue Reading

[Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη] Κλείνω τα μάτια μου, τα πιέζω μέχρι αυτά να πονέσουν. Τα κλείνω, δεν θέλω να παραμένουν ανοιχτά. Περνάω από την περιοχή που μένεις και δεν μπορούν αυτά να μείνουν ανοιχτά. Δεν θέλω ούτε να σε δω, αλλά ούτε και να μη σε δω. Κοιτάζω από τοContinue Reading

[Γράφει η Στέλλα Σωτήρκου] Προσπάθησα τόσο τραγικά, μάρτυς μου ο Θεός! Μα κάθε φορά έβλεπα στα μάτια σου το φευγιό. Λες και μου δήλωνες “Ναι μεν σ’ αγαπάω μωρέ, αλλά τώρα πρέπει να φύγω, πρέπει να την κάνω!”. “Μα…”. “Άντε γεια!”. Δουλειά, ταξίδια και πάει λέγοντας. Κι έμενα εγώ μεContinue Reading

[Γράφει η Μαρία Σταυρίδου] Όταν διάβασα το χαρτί που μου ανακοίνωνε τη μετάθεσή μου, αισθάνθηκα τα πόδια μου να κόβονται στα δυο. Με το ζόρι κάθισα στην καρέκλα κοιτάζοντας το κενό. Μια οθόνη ανοιχτή που κάτι έγραφε… αδύνατο να διαβάσω το παραμικρό, όταν ακόμη στα δυο μου μάτια χόρευε ηContinue Reading

[Γράφει η Δέσποινα Γρηγοριάδη] Πάντα εκεί, 24 ώρες την ημέρα, 7 μέρες την βδομάδα, 12 μήνες το χρόνο. Μήπως και φιλοτιμηθείς… Αλλά ο χρόνος περνάει κι οι δικαιολογίες κάποια στιγμή τελειώνουν, έτσι ακριβώς όπως άρχισαν. Λένε “οι μεγάλες καψούρες ζουν και επιμένουν”, ίσως μια ακόμη δικαιολογία μέσα στις τόσες ναContinue Reading

Βιογραφικό Γεννήθηκα και έζησα στην Πρέβεζα, σε µία μονοκατοικία µε έναν όμορφα φροντισμένο κήπο που μοσχομύριζε αγάπη. Μου άρεσε από την εφηβική μου ηλικία, να δημιουργώ ονειρικούς και ερωτικούς κόσμους και να τους αποτυπώνω στα ημερολόγιά μου, µε ποιητικά κείμενα αγάπης. Σπούδασα και εργάστηκα ως Πολιτικός Μηχανικός στη Θεσσαλονίκη καιContinue Reading

[Γράφει η Χρυσάνθη Σ.] Βράδυ, ώρα δώδεκα. Το τζάκι σιγοκαίει, το κρύο είναι πολύ δυνατό. Παρηγοριά μου το τσιγάρο, το κρασί και εσύ. Πού είσαι; Που γυρνάς; Γιατί δεν είσαι εδώ ποτέ όταν σε χρειάζομαι; Γιατί δεν μου τηλεφωνείς πια; Τι σκληρή στάση είναι αυτή που κρατάς απέναντί μου; Σιωπή.Continue Reading

[Γράφει η Άνδρεα Αρβανιτίδου] Εδώ και χρόνια, άνθρωποι βολεμένοι σε μια κατάσταση, χωρίς να ζουν, απλά υπάρχουν, γιατί δεν τολμάνε να κάνουν αυτό το κάτι παραπάνω για να φτάσουν στην ευτυχία που τους αξίζει. Η μορφή μου έχει τυλιχτεί μέσα σε μια γκρίνια από ανθρώπους που θεωρούν τα πάντα δεδομένα,Continue Reading

[Γράφει η Μαρία Σταυρίδου] Λένε πως όταν ερωτεύεσαι, μεταμορφώνεσαι, λάμπεις ολόκληρη, φωτίζεις, πετάς στα ουράνια… Αναρωτιέμαι γιατί κανείς δεν μιλά για το τι ακριβώς παθαίνεις όταν χάνεις αυτόν τον έρωτα τον μαγικό, που έχει τη δύναμη να σε κάνει την πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου… Όταν στάθηκα την πρώτη φοράContinue Reading

[Γράφει η Κατερίνα Ηλέκτρα (Κ.Η.🖤)] Οι μισοί από εμάς δεν μεγαλώσαμε με πολλές αγκαλιές, ίσως να μην μεγαλώσαμε καν σωστά, να ήρθαμε σε αυτή τη ζωή από λάθος ή οι συνθήκες στη πορεία να μας άφησαν να είμαστε συναισθηματικά μισοί. Λένε ότι οι αγκαλιές είναι το φάρμακο στη θλίψη, στηνContinue Reading

[Γράφει η Μάριελ] Σου στέλνω ένα SMS, γιατί νομίζω το έχεις ανάγκη. Ξέρω πόσο δύσκολα έχεις περάσει, βρέθηκα και εγώ εκεί. Μα άκου, ξέρω ότι είναι αυτές οι στιγμές της απελπισίας, αφόρητες, που σε πνίγει το δίκιο, αλλά δεν μπορείς να κάνεις κάτι γι’ αυτό. Γιατί κάποιοι αποφάσισαν να σεContinue Reading

[Γράφει η Δέσποινα Γρηγοριάδη] Είναι και εκείνες οι γυναίκες, που βρέθηκε ο σωστός άνθρωπος δίπλα τους. Κι υπάρχουν και εκείνες, που δυστυχώς θα ήθελαν να γυρίσουν το χρόνο πίσω και να μην γνώριζαν ποτέ ό,τι κράτησαν με όλη τους την ψυχή. Τύχη… κάτι αόριστο κι όμως υπήρξε μέσα στην ζωήContinue Reading

[Γράφει η Άνδρεα Αρβανιτίδου] Τα βράδια, όταν πέφτει το σκοτάδι, τότε ξυπνάνε αναμνήσεις που πονάνε. Έρχονται στιγμές που θα ήθελες να ζήσεις ακόμα μια φορά, να νιώσεις αυτό το συναίσθημα που πλέον έχει ξεθωριάσει. Τις νύχτες μου λείπεις πιο πολύ, όταν οι ψυχικές αντιστάσεις πέφτουν και γίνονται πιο ευάλωτες. Τότε,Continue Reading

[Γράφει η Αικατερίνη Χριστοδούλου] Άστοχα ερωτήματα βασανίζουν διαρκώς το μυαλό μου… Ερωτήματα πλασμένα τόσο προσεκτικά από την ανασφάλεια και τον πόνο, που δεν επιδέχονται λανθασμένης απάντησης. Είναι φορές που η ίδια σου η ύπαρξη προσπαθεί να σε προστατεύσει, να σε προφυλάξει από την τρέλα του νου. Δεν μπορεί να δημιουργήσειContinue Reading

[Γράφει η Άννα Ζανιδάκη] Δεν κρατώ κακία σε κανέναν. Χρόνια τώρα, σαν κατάλαβα πως η αγάπη μπορεί να μην είναι καν αμοιβαία, καμιά φορά ή και πολλές. Όταν αντιλήφθηκα πως τα “θέλω” μου δεν διαπρέπουν δίπλα στα δικά σου, τότε πήρα και τη μεγάλη για όλους μας απόφαση. Αποχωρισμός, χωρισμός,Continue Reading