Κάθε πρωί σαν μπει η πρώτη ηλιαχτίδα μέσα στο δωμάτιο, ξημερώνει μια νέα μέρα, ξημερώνουν στιγμές που εσύ ο ίδιος θα φτιάξεις. Σαν τα μάτια ανοίξεις, οι στιγμές είναι σαν πλαστελίνη, είναι στο χέρι σου το πώς θα τις πιάσεις. Στιγμές που ενεργοποιούνται με το πρώτο φως της ανατολής. Περιμένουν την πρώτη καλημέρα για να γευτούν το ξεκίνημα και την ελπίδα ότι σήμερα όλα θα είναι αλλιώς. Κάθε ξημέρωμα η ίδια ευχή, να γεμίσω την μέρα με στιγμές χαράς και ελπίδας. Στιγμές που θα χαρίζουν χαμόγελα όχι μόνο σε μένα, αλλά και στους γύρω μου. Γιατί τι είναι οι στιγμές αν δεν μοιράζονται;

Ξημερώνει μέσα στην ψυχή, σαν αντικρίσει την ανατολή του ήλιου, μια εικόνα μοναδική, χιλιάδες λέξεις κατακλύζουν την καρδιά και όλη την ύπαρξη και οι στιγμές ξεχειλίζουν χρώματα, ελπίδα και αναμνήσεις του τώρα, που όταν περάσουν στο χθες θα αφήσουν μια γλυκιά γεύση στα χείλη που πάντα θα θυμάσαι με αγάπη και μία γλυκιά νοσταλγία. Ένα τέτοιο ξημέρωμα γεννήθηκε και η δική μας όμορφη στιγμή αγάπης. Μια σκέψη ότι κάποιος με αγαπάει, ότι κάποιος θα μου πει καλημέρα έκανε αμέσως τις στιγμές μου μοναδικές γεμάτες χαρά και αγωνία για αυτή την πρώτη καλημέρα.


Μαζί με την καλημέρα αγάπης μοιράζομαι μια αρχή μέρας που κάνει την καρδιά μου να χτυπάει ακόμα πιο δυνατά και η θύμησή σου γεμίζει έντονα χρώματα την μέρα μου πριν ακόμα ξεκινήσει. Ξημερώνει και το μόνο που επιθυμώ είναι να αγαπώ και να αγαπιέμαι, να χαμογελώ, να ζω και να απολαμβάνω. Όταν μπορώ τα μάτια να ανοίξω, τίποτα άλλο δεν έχει σημασία, σαν ξημέρωσε άλλη μια όμορφη μέρα ξεκινάει και οι στιγμές γεμίζουν την βαλίτσα της ψυχής με ό,τι πιο όμορφο.

Άνδρεα Αρβανιτίδου


https://www.andreaarvanitidou.com/

Advertisements

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.