man standing on tree branch during sunset

Σε τι καιρούς ζούμε, σε τι εποχές; Αναλογιζόμαστε καμιά φορά, το σκεφτόμαστε; Μας τυραννάει, μας πονάει η σκέψη πως όλα φθείρονται, όλα αλλοιώνονται; Τίποτα δεν μένει όρθιο, τίποτα δεν μένει ίδιο, αναλλοίωτο στο χρόνο. Όλα επηρεάζονται, ακόμα και εμείς τα ανθρώπινα όντα. Διότι μένουμε με την ψευδαίσθηση πως τίποτα δεν θα αλλάξει. Νομίζουμε πως είμαστε μικροί θεοί κι όμως είμαστε απλά κοινοί θνητοί. Ξέρουμε μόνο να κρίνουμε, να σχολιάζουμε τους άλλους, παραβλέποντας τα δικά μας κρίματα. Επικεντρωνόμαστε στο τι λένε και τι κάνουν οι άλλοι. Όταν μας συμφέρει βέβαια και έχουμε τα ίδια λάθη και αμαρτίες με τους άλλους, τότε συμφωνούμε μαζί τους και λέμε «αφού το έκανε κι αυτός δεν είναι λάθος, γιατί εγώ να μην το κάνω»;


Όταν βλέπουμε ότι διαφέρει ο άλλος και προπαντός είναι καλύτερος από εμάς, τότε αμέσως έρχεται να μας αγκαλιάσει, αλλά και να μας σφίξει το λαιμό ο φθόνος. Κάθε άνθρωπος αν είναι καλός ή όχι θα το δείξει στο τέλος της ζωής του. «Μηδένα πρό τοῦ τέλους μακάριζε» λοιπόν. Ακόμα και την ύστατη στιγμή, ο ληστής πάνω στο σταυρό, δίπλα στο Χριστό, δικαίως αναλαμβάνει τις ευθύνες του και νιώθει ότι του αξίζει η σταύρωση και ζητά να τον θυμηθεί στη βασιλεία του. Εμείς έχουμε αναλογιστεί τα λάθη μας; Περιμένουμε τελευταία στιγμή για να τα παραδεχτούμε; Δεν ξέρουμε όμως πότε θα έρθει αυτή η στιγμή για τον καθένα μας.


Αν αφοσιωνόμασταν στη δική μας ζωή, δεν θα είχαμε χρόνο και ούτε καν θα παρατηρούσαμε τι λάθη και πάθη κουβαλάει ο διπλανός μας. Θα προσπαθούσαμε να κουβαλήσουμε και να ανεβούμε το δικό μας Γολγοθά, χωρίς να επηρεαστούμε από τον όχλο που θέλει να μας βλάψει, που θέλει να μας βάλει τρικλοποδιές. Εκεί θα φανεί λοιπόν αν έχεις χάσει ή κερδίσει το παιχνίδι. Αν δεν αλλάξεις, αν δεν αφήσεις να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας σου.

Να προσπαθείς να αλλάζεις μόνο προς το καλύτερο. Να μην επιτρέπεις να πέφτεις σε κακοτοπιές για κανέναν, να μην πέφτεις στο επίπεδο των άλλων. Διότι όταν κάνεις τα ίδια που σχολίαζες, ό,τι έβλεπες στον άλλον, γίνεσαι χειρότερος. Δεν ξέρεις τι τον περιμένει στη γωνία. Από το βούρκο μπορεί να ξεφύγει. Έχει ελπίδα μέχρι το τέλος της ζωής του. Κι όπως κι αυτός έχει ελπίδα και χρόνο να αλλάξει τον εαυτό του, έτσι κι εσύ πρέπει να αγωνίζεσαι κάθε μέρα. Αν θες να μην χάσεις το φως σου, αν θες να μην χάσεις τον εαυτό σου, αν θες να μην αλλοιωθεί η ψυχή σου, πρέπει κάθε μέρα να παλεύεις για να τη διατηρείς ακέραιη.

Joanna Sou

Advertisements

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.