Πώς θα μπορούσα να σε προδώσω για κάποια άλλη; Κοίτα τα μάτια μου! Για καμία! Είχα πεθάνει πριν σε γνωρίσω. Αγάπη… Είχα ξεχάσει να την προφέρω. Δεν θα μπορούσα ποτέ ξανά! Αγριεμένη η ψυχή μου, το είχα νιώσει μες το πετσί μου. Την αδικία, την απιστία και την ψευτιά.

Είπα κοιτώντας με σε ένα καθρέπτη… τα χάλια τούτα μην τα ξεχνάς! Εμπιστοσύνη να μην χαρίσεις ποτέ ξανά! Μια λέξη είναι, που σε ξεσκίζει από καρφιά. Μόνο η μοίρα παίζει παιχνίδια και αν το αξίζεις, θα σου προσφέρει την αγκαλιά.

Ήρθα για σένα, είπες μια μέρα, με έστειλε η μοίρα μπρος στα σκαλιά σου για το χαμόγελο της γιατρειάς. Πάλεψα μέσα μου να μην λυγίσω από τον φόβο για τα παλιά. Μα αδημονούσα να σε φιλήσω, φλόγα με φλόγα κάνει φωτιά! Σε ερωτεύθηκα, ήσουν σαν σίφουνας! Όλα τα έζησα και τα ξεπέρασα! Ξέχασα πόνο, λύπη και δάκρυα στέγνωσαν… πότε ξανά! Ζωή μου έδωσες και αφοσίωση.

Τα χρόνια πέρασαν και σ’ αγαπώ. Σε ερωτεύομαι σαν τριαντάφυλλο. Όσο υπάρχει ο σεβασμός, μαζί γερνάμε, βράχοι δεμένοι στην αμμουδιά!

Λίτσα Αλιβιζάτου

Advertisements

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.