Άλλη μια χρονιά έρχεται να σφραγίσει στο σεντούκι της τις 365 μέρες της, με την καθεμία ξεχωριστή και μοναδική. Με καινούργια γεγονότα, με καινούργια πράγματα που πέτυχα, με καινούργιους ανθρώπους δίπλα μου από το πουθενά και που παράδοξα ταιριάξαμε. Με ανθρώπους από το παρελθόν μου που αγκαλιαστήκαμε, γελάσαμε, θυμηθήκαμε, νοσταλγήσαμε σαν να μην πέρασε ούτε μέρα και ας ήταν πολλά τα χρόνια που μας χώρισαν. Δεκέμβρης, ο μήνας της αγάπης, της συγχωρήσεως και των γιορτών. Με γνώριμες μυρωδιές από το καμένο ξύλο στο τζάκι, από την κανέλα και το μέλι στα μελομακάρονα και την γλυκιά λευκή αμαρτία της άχνης, που πέφτει σαν κοσκινισμένο χιόνι πάνω στους κουραμπιέδες. Με τα αμέτρητα φωτάκια και λαμπιόνια που δίνουν ένα γλυκό φως στην ατμόσφαιρα. Με χριστουγεννιάτικα στολίδια που γεμίζουν βιτρίνες και δρόμους. Και εγώ περπατάω και αφήνω το μυαλό μου να περιπλανηθεί και την καρδιά μου να συγκινηθεί. Σε εκείνες τις ημέρες με το σπίτι γεμάτο με ανθρώπους αγαπημένους. Με τις ατέλειωτες λίστες με ψώνια για δώρα ξεχωριστά για τον καθένα. Με την κουζίνα γεμάτη από απλωμένα ταψιά γεμάτα γλυκά και τα νόστιμα χειροποίητα σοκολατάκια από πουρέ κάστανου, βουτηγμένα σε τρούφα…

Με το άρωμα του κονιάκ στο ποτήρι μου, καθισμένη δίπλα στο τζάκι, αφήνω το κορμί μου να χαλαρώσει και να ζεσταθεί. Καθισμένη στη μεγάλη μαξιλάρα που έφερα από το ταξίδι μου στην Αίγυπτο, φτιαγμένη από μαλλί για να σκεπάζει το κάθισμα της καμήλας. Ναι, νομίζετε ότι μια μελαγχολία με έχει τυλίξει. Και έτσι είναι. Εγώ και ο εαυτός μου! Με έναν στολισμό μόνο στο τζάκι από ελάτινη γιρλάντα, κόκκινα κεριά, ξύλινα στολίδια και λαμπάκια, που κοσμούν έτσι λιτά και φανερώνουν την χριστουγεννιάτικη διάθεσή μου. Άλλαξε το σκηνικό εδώ και χρόνια… Νοσταλγία για τα παλιά, ευγνώμων για αυτά τα όμορφα, γεμάτα αγάπη χρόνια. Με ένα σπίτι γεμάτο αγαπημένους ανθρώπους, γεμάτο γέλια και χαρά. Με ζεστασιά και αγκαλιές. Δεν θέλω φώτα! Με θαμπώνουν, με κάνουν να νοσταλγώ… Και σκέφτομαι, λίγες μέρες είναι, θα περάσουν, θα γυρίσω πάλι στην καθημερινότητα. Με θαμπώνουν τα αναμμένα φώτα της γιορτής. Εγώ θέλω αναμμένους ανθρώπους δίπλα μου, που με το φως τους να φωτίζουν την ζωή μου…

Έφη Χαλκέα

Advertisements

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.