Το ξέρω πως έξω η θερμοκρασία είναι ιδιαίτερα υψηλή… Το ξέρω, το ημερολόγιο δείχνει πως είμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού, το ξέρω, γιατί όμως αισθάνομαι τόσο παγωμένη; Γιατί δεν νιώθω πια τ’ άκρα μου;

Γιατί αισθάνομαι το μυαλό μου να έχει μουδιάσει και το κορμί μου να μην μπορεί να κινηθεί; Γιατί; Είχες υπόλοιπο τέσσερις μέρες άδεια. Δυστυχώς δεν μπορούσα να σ’ ακολουθήσω στο εξοχικό μας, δεν ήθελα όμως και να χάσεις την ευκαιρία ν’ απολαύσεις τη θάλασσα και το ψάρεμα, που τόσο αγαπούσες. Ομολογώ πως αντιστάθηκες σθεναρά, δεν ήθελες λέει να πας πουθενά χωρίς εμένα. Τα λόγια σου παρηγοριά και ένεση τονωτική στον εγωισμό και σ’ εκείνον τον χαμηλόφωνο ψίθυρο, που τον τελευταίο καιρό δεν σταματούσε να με τρομάζει με την υπόνοια πως κάτι άλλο είχε μπει στη ζωή σου, κάτι που σ’ έπαιρνε συνεχώς μακριά μου. Γι’ ακόμη μια φορά έβαλα τη λογική μπροστά, σου ετοίμασα τα πράγματά σου, ψώνισα κάποιες απαραίτητες προμήθειες από το super- market και σου κούνησα το μαντήλι μ’ ένα παθιασμένο φιλί και μια υπόσχεση πως όταν γυρίσεις θα σου έχω έτοιμη μια έκπληξη. Τότε δεν μπορούσα να φανταστώ πως την έκπληξη της ζωής μου θα μου την επιφύλασσες εσύ…

Μια απρόσμενα θετική εξέλιξη στη δουλειά και η απολαβή μου… δυο μέρες άδεια. Γύρισα στο σπίτι ενθουσιασμένη, χωρίς δεύτερη σκέψη ετοίμασα την τσάντα ταξιδίου και έβαλα μπρος το κατσαριδάκι μου. Λαχταρούσα να ‘ρθω κοντά σου, λαχταρούσα να περάσουμε δυο μέρες μαζί με έρωτα και παθιασμένα φιλιά στην παραλία, με άφθονο κρασί και θαλασσινά. Μόνοι, μακριά από τα προβλήματα της καθημερινότητας και όλα αυτά που σ’ άγχωναν και σκοτείνιαζαν το βλέμμα σου. Δεν συνήθιζα να οδηγώ μετά τη δύση του ήλιου, μα ήταν τόση η λαχτάρα μου, που δεν δίστασα στιγμή. Η διαδρομή ήταν εύκολη, γνωστή και σε μία ώρα και είκοσι λεπτά θα βρισκόμουν στη βεράντα μας, για ν’ απολαύσουμε συντροφιά μ’ ένα κόκκινο μπουκάλι κρασί τη βραδιά. Όνειρα… δεν είναι τελικά τυχαίο που ο σοφός λαός μας λέει, πως όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει…

Ήταν περασμένες εννέα το βράδυ όταν έφτασα στο χωριό. Κατέβηκα και αγόρασα από την κάβα δυο μπουκάλια κρασί από το αγαπημένο μας και συνέχισα για το εξοχικό, που βρισκόταν έξω από το χωριό. Το πρώτο πράγμα που αντίκρυσα με το που έφτασα, ήταν το στολισμένο μας μπαλκόνι με δεκάδες αναμμένα κεριά, το στρωμένο τραπέζι και μάλιστα για δυο άτομα, ένα μπουκάλι κρασί στην παγωνιέρα και ορχηστρική μουσική από το βάθος του σπιτιού, που ολοκλήρωνε την ατμόσφαιρα. Ξαφνικά η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει πιο έντονα. Αν αυτό δεν ήταν σκηνικό ερωτικής αποπλάνησης, δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσε να είναι! Υποτίθεται πως θα πήγαινες για ψάρεμα μ’ έναν δυο φίλους…

Άφησα την τσάντα σε μια γωνιά, έβγαλα τα παπούτσια και μπήκα μέσα στο σπίτι με προσοχή. Η μουσική ακόμη πιο έντονη στ’ αυτιά μου, μα δεν ήταν η μουσική που μου απέσπασε την προσοχή, όσο τα ερωτικά βογγητά που ξαφνικά έγιναν μαχαιριές πάνω στο στήθος μου. Για μια στιγμή μονάχα δίστασα, αν προχωρούσα, αν έκανα και τα υπόλοιπα βήματα μέχρι την κρεβατοκάμαρα, το ήξερα πως δεν θα υπήρχε πια γυρισμός, θα ήταν ένα τετελεσμένο γεγονός, ο άνδρας μου μ’ απατούσε και εγώ θα έπρεπε να υποστώ τις συνέπειες. Ένιωσα την καρδιά μου να γίνεται χίλια κομμάτια. Να σε πάρει και να σε σηκώσει, ήσουν όλη μου η ζωή και εσύ…

Η πόρτα της κρεβατοκάμαρας δεν ήταν απόλυτα κλειστή. Κρύφτηκα, κρατώντας ακόμη και την ανάσα μου, στις σκιές του σπιτιού και προσεκτικά έσπρωξα ασυναίσθητα την πόρτα. Δυο φιγούρες να ερωτοτροπούν με πάθος, μ’ ένα ασύλληπτο πάθος! Οι ανάσες κοφτές, οι ψίθυροι, τα χέρια και τα φιλιά να παλεύουν και να κομματιάζουν ταυτόχρονα την καρδιά μου και τότε… Θεέ μου! Όχι! Δεν μπορεί να συνέβαινε κάτι τέτοιο! Είχα τρελαθεί και δεν ήξερα τι έβλεπα! Όχι, έκανα λάθος! Ο δικός μου άνδρας, δεν μπορεί να… Όχι, όχι, όχι μ’ έναν άλλον άνδρα!

Δεν ξέρω πώς βρέθηκα στο μπαλκόνι μ’ ένα ποτήρι κόκκινο κρασί στα χέρια να παλεύει να με συνεφέρει, να ζεστάνει τα μουδιασμένα μου άκρα, να ξαναζωντανέψει τη ψυχή μου. Κάποια στιγμή σήκωσα ασυναίσθητα το βλέμμα μου και τους είδα να κάθονται απέναντί μου. Ο άντρας μου και ο καλύτερος του φίλος, ο άνθρωπος που μου μιλούσε πάντα με τρυφερότητα και πάλευε να μου αποδείξει πως έχω υπόδειγμα συζύγου. Θεέ μου, τι ειρωνεία! Ο εραστής του άντρα μου να προσπαθεί να με πείσει για την ηθική και την τιμιότητα του συντρόφου του…

Δεν ξέρω γιατί άρχισα να γελάω δυνατά, πολύ δυνατά. Εσείς πάντα σιωπηλοί να με παρακολουθείτε σαν καλοκαιρινή παράσταση και μετά από λίγο σιωπή, απόλυτη σιωπή. Ήταν σαν να φοβήθηκαν ακόμη και οι λέξεις και να έτρεξαν να κρυφτούν στην παραλία, ανάμεσα στους βράχους και τα κοχύλια. Όταν άδειασε το ποτήρι μου, έκανες μια κίνηση να το ξαναγεμίσεις, μα η ματιά μου σε σταμάτησε. Δεν ήθελα να πιώ άλλο από εκείνο το κρασί που είχε πάρει τις ανάσες του για χάρη σας, που είχε ανοιχτεί για να σας διασκεδάσει. Σηκώθηκα μουδιασμένη, φόρεσα τα παπούτσια μου και μετέφερα την τσάντα μου στο αυτοκίνητο. “Το σπίτι στην πόλη, όπως και αυτό το σπίτι, είναι ουσιαστικά δικά μου. Φυσικά θα τα πουλήσω με την πρώτη ευκαιρία και εσύ δεν θα φέρεις καμία απολύτως αντίρρηση. Το διαζύγιο θα βγει εις βάρος σου. Δεν θέλω ούτε μια δραχμή ως διατροφή, οι γονείς μας δεν θα μάθουν ποτέ την αλήθεια, όλοι θα ξέρουν πως απλώς είχες μια περιπέτεια που μας οδήγησε στην οριστική ρήξη. Δεν θα σε ξαναδώ μπροστά μου, δεν θα ξανακούσω τη φωνή σου, δεν θα ξαναμάθω νέα σου. Σήμερα, εδώ, απόψε θάβω τον άνδρα που αγάπησα όσο κανέναν, θάβω την αγάπη που πλήγωσε την καρδιά μου, θάβω τα όνειρα, τα σχέδια, τις θυσίες, τις αναμνήσεις. Όλα.”…

Μπήκα στο αυτοκίνητο νιώθοντας πως ζούσα πλέον σ’ ένα παράλληλο σύμπαν. Μηχανικά έκλεισα το παράθυρο, κρύωνα! Κοίταξα ασυναίσθητα τη θάλασσα, σκουπίζοντας δυο τολμηρά δάκρυα που επαναστάτησαν και θόλωσαν τη ματιά μου. Ακόμη δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί κρύωνα τόσο διαολεμένα πολύ! Έβαλα μπρος τη μηχανή, με τη σκέψη πως το πιο πιθανό ήταν πως δεν θα αισθανόμουν ποτέ ξανά τη ζέστη της ζωής…

Μαρία Σταυρίδου

Advertisements

1 Σχόλιο

  1. Τρομερό σοκ. Άντε μετά από κάτι τέτοιο, να συνέλθει και να εμπιστευτεί η γυναίκα…

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.