Είχα μόλις ντύσει νύφη την αγαπημένη μου αδελφή, την είχα συνοδέψει στον αγαπημένο της, την είχα καμαρώσει και τώρα δακρυσμένη επέστρεφα στο μικρό μου καταφύγιο. Μόνη, Πλημμυρισμένη από εκείνο το πολύτιμο αίσθημα που σου δίνουν οι ερωτευμένοι και σε κάνουν να λαχταράς και ν’ αποζητάς και εσύ το ταίρι σου. Η αλήθεια ήταν πως είχα σταθεί λιγάκι άτυχη στον ερωτικό τομέα, στα 27 όπως ήταν φυσικό είχα γνωρίσει την ερωτική επιθυμία και επαφή για το άλλο φύλο, είχα βιώσει μια – δυο ερωτικές ιστορίες, δεν είχα βιώσει όμως τον απόλυτο έρωτα, εκείνο το συναρπαστικό συναίσθημα που σε παρασέρνει σ’ έναν μικρό παράδεισο.

Ποτέ μου δεν ένιωσα τόσο έντονα για έναν άλλον άνθρωπο, όσο η αδελφή μου για τον άνδρας της, έτοιμη να πέσω και στη φωτιά ακόμη για χάρη του. Αποφασισμένη να θυσιάσω τα πάντα και να θυσιαστώ, μόνο για να ξέρω πως εκείνος είναι καλά, είναι γερός και ασφαλής. Δεν ήμουν τόσο μεγάλη ώστε ν’ αρχίσουν οι σκέψεις πως θα μείνω… “γεροντοκόρη” και όλα αυτά τα νόστιμα, που άκουσα στον γάμο, μια που πάντρεψα τη μικρή μου αδελφή δίχως να είμαι καν δεσμευμένη, είχα αρχίσει όμως ν’ αποζητώ αυτό το απόλυτο συναίσθημα, το ξεμυάλισμα του μυαλού, που σου δίνει την αίσθηση πως έχεις μάλλον τρελαθεί, πως έχεις χάσει τη λογική σου μόνο και μόνο για ένα ζευγάρι μάτια και δυο χείλη που κάθε φορά που σ’ αγγίζουν, σε ταξιδεύουν στην ηδονή…

Ναι, ήθελα πια ν’ αφεθώ σ’ αυτήν την τρέλα, την απόλυτη τρέλα του έρωτα, να παραδοθώ στα χέρια του μικρούλη θεού και να με οδηγήσει στα πιο σκοτεινά μονοπάτια της ίδιας μου της ύπαρξης. Ήθελα να δω τα όριά μου, να οριοθετήσω τις κόκκινες γραμμές μου και αν ήταν δυνατόν να τις ξεπεράσω. Ήθελα να πιώ το δηλητήριο του έρωτα το πιο δυνατό, αυτό που δεν έχει αντίδοτο, που το πίνουν οι λίγοι, οι τυχεροί. Ήθελα να κόψω τους δεσμούς της ηθικής και να πιαστώ αιχμάλωτη στην παράνοια μιας ανήθικης αγάπης, της πιο ανήθικης αγάπης, που θα ζητούσε τίμημα την ψυχή μου και όχι μόνο το κορμί μου, αυτής που ζητάει σφραγίδα την αυτοθυσία και υπογραφή την απόλυτη καταδίκη να ζεις και ν’ αναπνέεις μονάχα για έναν. Για εκείνον…

Ποτέ μου δεν φοβήθηκα να πληρώσω το τίμημα των πράξεών μου. Έτσι και τώρα… ήμουν έτοιμη να πληρώσω το πιο ακριβό τίμημα για να γνωρίσω τον έρωτα, να τον συναντήσω στο πιο σκοτεινό δρομάκι της μοίρας και να ζήσω μαζί του μια ιστορία που θα χαρακώσει βαθιά τη ψυχή μου. Ναι, είμαι διατεθειμένη να γνωρίσω ακόμη και τον πόνο, να τον κάνω αδελφό, “βιαστή” της ίδιας μου της σάρκας, συνοδοιπόρο της ανάσας μου, συγκάτοικο της ψυχής μου. Αν αυτό έχουν ορίσει τα κιτάπια για να βρεθώ επιτέλους αντιμέτωπη με το άλλο μου μισό, καλοδεχούμενο… Συνάντηση στην κόλαση για ένα φιλί Παραδείσου. Δεν ξέρω αν τελικά οι Μοίρες θα μου κάνουνε τη χάρη, εγώ όμως είμαι πια έτοιμη να καλοδεχθώ ότι μου έχουν τάξει…

Μαρία Σταυρίδου

Advertisements

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.