Είναι και κάποιες μάχες, χαμένα από την αρχή παιχνίδια…

Advertisements

[Γράφει η Ελένη Ρέγγα]

Κανένα λάθος δεν έπρεπε να κάνω μαζί του! Τον είχα διαβάσει από τις κινήσεις, είχα αναλύσει μια προς μια τις λέξεις του, είχα ερωτευτεί το στυλ του! Και εκείνος εκεί, γνωρίζοντας την δύναμη της γοητείας, να χρησιμοποιεί κάθε βλέμμα κάθε κίνηση κάθε λέξη, κατά της καρδιάς μου. Ανελέητος!

Σκέφτηκα γρήγορα όταν μου πρότεινε να πιούμε καφέ! Δεν έδειξα την αμηχανία, δεν ακούστηκε το χτυποκάρδι μου! Εκείνος ντυμένος στην πένα, ένας κύριος και εγώ ταλαιπωρημένη από την ρουτίνα του γραφείου. Δεν μπόρεσα να του αρνηθώ! Ήταν πάνω από τις δυνάμεις μου. Μάζεψα κουράγιο, φόρεσα το πολύ όμορφο χαμόγελό μου και πήγα να τον βρω!

Τον είδα να χαμογελά και να γνέφει. Είχε παραγγείλει καφέ και για εμένα και όταν τον ρώτησα πώς ήξερε τι καφέ πίνω, χαμογέλασε άτακτα και μου απάντησε «Μόνο σκέτο θα μπορούσες να πίνεις. Σου αρέσει η γεύση η απόλυτη, η απαλλαγμένη από τα πολλά!». Μάλλον με είχε «διαβάσει» και εκείνος, σκέφτηκα και κολακεύτηκα!

Είπαμε για όλα σε εκείνο τον καφέ, και ακολούθησαν και άλλοι… πολλοί. Μιλούσαμε με ενθουσιασμό, με χαρά που ανακαλύψαμε ο ένας τον άλλο! Πόση ευτυχία όταν γνωρίζεις ψυχή ίδια! Πόση ευτυχία όταν επικοινωνείς ουσιαστικά με κάποιον! Ανυπομονούσα να τον δω! Γινόμουν όμορφη για εκείνον. Τον φιλούσα στο μάγουλο κάθε πρωί και εκείνος κοίταζε καρτερικά, ανυπομονούσε για άλλα φιλιά. Οι καφέδες έγιναν ποτά και τα ποτά κρεβάτι. Και ήταν ο έρωτάς του διαφορετικός, οξύς και με διάρκεια. Έφευγε όμως πάντα με ένα τηλέφωνο! Κάποιος ή κάποια τον έψαχνε!

Ζήτησα εξηγήσεις, δεν πήρα καμία! Ένα βλέμμα μόνο και τίποτα άλλο! Εκείνος που είχε μια λέξη για κάθε περίσταση, μια λέξη για κάθε αίσθηση, δεν είπε τίποτα. Ντύθηκε και έφυγε. Ένιωσα άσχημα! Ένιωσα άδεια! Ένιωσα χρησιμοποιημένη! Δεν το ξαναείδα, δεν μου τηλεφώνησε!

Τον είδα μήνες μετά να κρατά μια άλλη από το χέρι και να περπατούν ανέμελοι! Ήθελα να φωνάξω, να πω, να ρωτήσω, αλλά δεν είπα τίποτα. Έβαλα τα γυαλιά ηλίου και χάθηκα στο Θησείο! «‘Έτσι είναι κάποιοι, δεν αλλάζουν. Είναι χαμένοι από την αρχή!» σκέφτηκα και κάθισα να πιώ έναν καφέ με θέα την Ακρόπολη…

Ελένη Ρέγγα

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.