Να βρω τη δύναμη να σου αποκαλύψω όλη την αλήθεια μου…

Advertisements

Δειλιάζω να σου πω τι νιώθω… Χθες το ημερολόγιο μου υπενθύμισε πως τρία χρόνια τώρα είμαστε φίλοι, κολλητοί, ίσως και κάτι παραπάνω, τουλάχιστον για μένα, που δεν υπάρχει μέρα που δεν θα σκεφτώ πως δεν θέλω να φεύγεις από κοντά μου, πως κάθε φορά που πλησιάζεις για να χαϊδέψεις το πρόσωπο ή τα μαλλιά μου ο κόσμος αλλάζει προσωπείο, πως όλα ομορφαίνουν γύρω μου όταν είσαι κοντά μου, πως η καρδιά μου χτυπάει ακανόνιστα κάθε φορά που το βλέμμα σου ξεκουράζεται πάνω μου, πως Θεέ μου… φοβάμαι να το ψιθυρίσω ακόμη και στον ίδιο μου τον εαυτό, μα τώρα πια το ξέρω πως είναι η αλήθεια μου, πως είμαι ερωτευμένη μαζί σου!

Κάθε φορά που η φωνή της λογικής προσπαθεί να με ταρακουνήσει και να με αναγκάσει να παραδεχθώ την αλήθεια, το βάζω στα πόδια. Μέχρι που χθες συνειδητοποίησα πως τα συναισθήματά μου είναι τόσο έντονα και δυνατά για σένα, που είναι κυριολεκτικά γελοίο να προσπαθώ να δικαιολογήσω τ΄ αδικαιολόγητα.

Όλη μου η ζωή γυρίζει γύρω από σένα, το πρόγραμμα της καθημερινότητάς μου ορίζεται έτσι ώστε ο δικός μου ελεύθερος χρόνος να συμπίπτει με τον δικό σου, ενώ οι σκέψεις μου πια είναι όλες δικές σου. Κι όμως φοβάμαι, τρέμω ολόκληρη στην ιδέα και μόνο πως πρέπει να κάνω το επόμενο βήμα. Αν και πολύ φοβάμαι πως αν δεν το κάνω στο τέλος θ΄ αποτρελαθώ, δεν είναι λογικό στην ηλικία μας να παίζουμε τις “κουμπάρες” και τα “κολλητάρια”, όταν στην ουσία τα συναισθήματα έχουν μεταμορφωθεί ολοκληρωτικά και έχουν γίνει απόλυτα ερωτικά.

Ομολογώ πως στην αρχή, όταν ξεκίνησε αυτή η φιλία, δεν περνούσε από το μυαλό μου πως θα μπορούσε ν΄ αναπτυχθεί τ΄ οτιδήποτε ερωτικό ανάμεσά μας. Ήσουν ο έμπιστος ώμος της εξομολόγησής μου, μπορούσα να σου εκμυστηρευτώ τα πάντα με μια απίστευτη ευκολία, χωρίς ντροπή, χωρίς κανέναν δισταγμό. Ήξερα πως θα ήσουν στο πλάι μου, να με βοηθήσεις και να με στηρίξεις χωρίς ψεύτικα λόγια συμπόνοιας και συμπαράστασης, μα ουσιαστικά, με λόγια που εννοούσες και πράξεις που δεν δίσταζες να πραγματοποιήσεις. Όσο όμως περνούσε ο καιρός, η τρυφερότητα και η γλύκα που μου έδειχνες, μαλάκωσαν τη ψυχή μου, την γιάτρεψαν από τις ανόητες και επιπόλαιες επιλογές του παρελθόντος που με σημαδέψαν με βαθιές πληγές, που όταν σε γνώρισα ακόμη αιμορραγούσαν.

Σήμερα, με μια αυτοπεποίθηση που έχει ενισχυθεί κυρίως από σένα, στέκομαι μπροστά στον καθρέπτη και ξέρω πως είμαι ένας άνθρωπος δύσκολος και πληγωμένος, μια γυναίκα που δεν έχει μεγάλη εμπειρία στις σχέσεις, μα που είναι διατεθειμένη να δοκιμάσει ξανά, να δοκιμάσει μαζί σου, μόνο που φοβάμαι μήπως κάνω κάτι που θ΄ αποβεί μοιραίο και τελικά σε χάσω, σε χάσω για πάντα. Αυτή η σκέψη μουδιάζει το κορμί μου. Όχι, δεν θα το αντέξω αν σε χάσω για πάντα, αν σταματήσω να σε βλέπω, να σε αγγίζω, να ναρκώνομαι από την υπέροχα πικάντικη μυρωδιά σου, να γελάω με το χιούμορ και την εξυπνάδα σου, να αισθάνομαι δυνατή απλώς και μόνο γιατί στέκεσαι στο πλάι μου.

Θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σου, θέλω να βρω τη δύναμη που θα με στηρίξει να σταθώ μπροστά σου με σιγουριά και ν΄ αποκαλύψω το μικρό μου μυστικό. Έρχονται στιγμές μάλιστα, τελευταία όλο και πιο συχνά, που έχω την εντύπωση πως γνωρίζεις ακριβώς τι θέλω να σου πω, ξέρεις και απλώς μ΄ αφήνεις να σιγοβράζω στις φοβίες μου. Πλάθω χιλιάδες σενάρια στο μυαλό μου, προσπαθώντας ν΄ ανακαλύψω ποιο θα ήταν το πιο ταιριαστό με μας τους δυο για να το κάνω πράξη, να το ακολουθήσω και επιτέλους να σου μιλήσω για την αλήθεια της καρδιάς μου.

Απόψε σε περιμένω για να παρακολουθήσουμε ακόμη ένα θρίλερ στην τηλεόραση, για να κρυφτώ φοβισμένη μέσα στη στιβαρή αγκαλιά σου, για ν΄ αφήσω τις ανάσες μου μέσα στον κόρφο σου και μετά ν΄ αποκοιμηθώ με τη σκέψη πως ίσως, κάποτε, μια ονειρική μέρα αυτού του άθλιου κόσμου, τελικά γίνω δική σου…

……………………………………………………………………………..

-Μικρή… απόψε θέλω να σου μιλήσω. Δεν αντέχω άλλο να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Σε θέλω. Κι όταν λέω σε θέλω, εννοώ πως σε θέλω σαν κολασμένος δικιά μου, κομμάτι όχι μόνο της καθημερινότητάς μου, μα κομμάτι δικό μου, του ίδιου μου του εαυτού! Θέλω να κοιμόμαστε και να ξυπνάμε παρέα! Θέλω να  σταματήσεις να με αποκαλείς κολλητάρι και να με φωνάζεις…

-Αγάπη μου…

 

Μαρία Σταυρίδου

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.