Γιατί η σιωπή μερικές φορές κερδίζει περισσότερα

Advertisements

Όλα ξεκίνησαν από μία μαύρη, μακριά τρίχα στο πάτωμα…

Γκρεμίστηκε, κάθισε στο κρεβάτι και την κοίταζε. Την έπιασε στο χέρι της, την τέντωσε και κοίταξε το μήκος. Πληγώθηκε, ένα μικρό δάκρυ έκανε να βγει από το μάτι της, αλλά δεν το άφησε. Έκανε ένα τσιγάρο να ηρεμήσει.

“Θα τα κάνω πουτάνα όλα και θα εξαφανιστώ! Χωρίς λέξη, χωρίς σημείωμα! Έτσι απλά θα ανοίξω την πόρτα και θα φύγω!”. Αυτές ήταν οι πρώτες σκέψεις της. Δυσκολεύτηκε να το διαχειριστεί. Ήταν ο πιο δύσκολος ρόλος που κλήθηκε να παίξει, χωρίς πρόβα, κατευθείαν στη σκηνή, μπροστά στο κοινό, σαν κάποιος να την έσπρωξε απότομα και να βγήκε. Και τι ρόλος! Ρολάρα! “Η απατημένη ερωμένη”, αλλά όχι η γυναικούλα.

Είχε περάσει μία ώρα χωρίς να κάνει τίποτα. Απλά σκεφτόταν. Άρχισε να παίζει αυτό το ρόλο. Ωραία, σκέφτηκε, τι ήταν αυτό; Όλα τα γουρούνια την ίδια μούρη έχουνε Σκέφτηκε για αυτόν τον άνθρωπο που ήταν μαζί του καιρό. Σκέφτηκε το μάθημα ζωής που ήρθε να τις δώσει. Να την ξεδιπλώσει, να της βγάλει κάθε είδους κόμπλεξ. Μαζί του, με τη βοήθειά του ανέβηκε σκαλιά της ζωής της που ούτε καν τα είχε φανταστεί. Κατάφερε πράγματα που νόμιζε ότι δεν θα καταφέρει.

Περνούσε καλά μαζί του και ήταν χαρούμενη. Και ναι και ευτυχισμένη! Μαζί του είχε μπει σε έναν άλλο κόσμο. Με τρέλα για τη ζωή και τις χαρές της, αυτό που ήθελε δηλαδή. Και τώρα αυτό το μάθημα συνεχίζεται. Δεν τελείωσε, δεν ολοκληρώθηκε και έπαιξε, υποστήριξε καλά το ρόλο της. Όχι, δεν θα του δείξει τίποτα, σαν να μην έγινε τίποτα.

Προσπάθησε να σκεφτεί εκείνον, γιατί το έκανε. Από άγχος που μεγαλώνοντας φεύγει ο ανδρισμός του; Από επιβεβαίωση ότι μπορεί ακόμα να πηδήξει ή απλά είναι έτσι όλοι τους, από κανάρα σε κανάρα; “Έτσι είναι όλοι οι άντρες παιδάκι μου!” θυμήθηκε τα λόγια της γιαγιάς της. Γιατί οι άντρες μπορούν να πηδάνε και μόνο για το πήδημα. Ωραία! Ήταν ένα πήδημα! Αλλά για ένα πήδημα δεν θα τα γκρέμιζε όλα. Θα έπαιρνε από αυτόν ό,τι μπορούσε να πάρει, ό,τι μάθημα ακόμα είχε να της δώσει για την εξέλιξή της σαν άνθρωπο και σαν γυναίκα.

Ήρθε, τον αγκάλιασε και τον φίλησε γιατί τον αγαπούσε αληθινά, βαθιά. Φευγαλέα σκέφτηκε όταν τα χείλη του ακούμπησαν τα δικά της, να φιλάνε αυτήν την άλλη. Το διώξε από το μυαλό της για να μην πληγώνεται. Τώρα θα το έπαιζε Κινέζα. Σκλήρυνε. Δεν ήθελε να καταλάβει τίποτα εκείνος.

Ήταν όμως έξυπνος, την καταλάβαινε. Την αγαπούσε και αυτός πολύ. Την τράβηξε κοντά του, την αγκάλιασε σφιχτά χωρίς να μιλάει. Ίσως να είχε τύψεις για αυτό που έκανε. Του είχε δώσει πολλά, τον έρωτά της, την αφοσίωση της, την αγάπη της, το νοιάξιμό της για κείνον. Θα άφηνε αυτό το πλάσμα να φύγει από τη ζωή του; Ίσως να ήτανε αυτές οι σκέψεις του. Θα το ξεπερνούσε, ήταν έξυπνη.

Έκανε ένα βήμα πίσω. Όχι, δεν ήταν αδυναμία, ήταν ένδειξη δύναμης και αγάπης. Θα το κρατούσε μέσα της κι αν χρειαζόταν θα του μιλούσε στα ίσια, σαν άντρας προς άντρα, γιατί ήταν αντράκι στις πράξεις της. Γιατί η σιωπή μερικές φορές κερδίζει περισσότερα. Γιατί αυτό το λέει ανωτερότητα!

 

Έφη Χαλκέα

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.