Αν ήταν ο “ένας”, δεν θα σε τρόμαζε τίποτα μαζί του!

Advertisements

Να είναι για μας ο ένας… Το μόνο σίγουρο και βέβαιο, αν νιώσουμε καμιά φορά αυτό το συναίσθημα, να δοθούμε και να παραδοθούμε άνευ όρων και σημασίας να συμπληρώσω.

Η βαρύτητα καμιά φορά είναι στο αν είναι νωρίς που θα ενδώσουμε και θα συνάψουμε σχέση τόσο ολοκληρωμένη όσο τίποτα στον κόσμο, μα για να γίνει αυτό, θα πρέπει τα δικά του διαπιστευτήρια, να ‘ναι αληθινά και όχι εντοιχισμένα σε μια πλάνη κι αποπλάνηση του νου.

Όταν έρθει αυτός ο τύπος, που η καρδιά μας θα σταματήσει για δέκατα δευτερολέπτου και η ψυχούλα μας θα ταραχτεί λες κι έγινε ο μεγαλύτερος σεισμός, θα ‘ναι τότε που θα νιώσουμε έτοιμες να δοθούμε για τα πάντα δικά μας και όμορφα συνυφασμένα, στο πέπλο της έλξης και της απίθανης χημείας που θα ‘χει εγκατασταθεί στις αλχημείες της ζωής μας.

Σκέφτηκα πολλές φορές μήπως φταίω εγώ, μήπως είμαι παράλογη στις αναζητήσεις ψυχής και ευγένειας χαρακτήρα, ατόμων συνοδευόμενες πάντα με τις αλήθειες τους. Εδώ όμως χωλαίνουν οι περισσότεροι, καθώς η αλήθεια είναι μια λέξη δυσεύρετη στο λεξιλόγιό τους και κυρίως είναι άγνωστη στους μη ηθικούς φραγμούς τους.

Αλήθεια αναζητώ, αλλά το ψέμα έχει γίνει η δεύτερή τους φύση και ψάχνουν τάχα να διαδώσουν το ψευδέστατο κίβδηλο καθεστώς της, μέσω επιχρυσωμένων χαπιών και δόσεων ίσως και μερικής επί μερικούς αλήθειας ποσοστού της.

Αν συναντήσουμε τον ένα και μοναδικό, που τώρα πια πιστεύω ταξίδεψε γι’ άλλη γη και γι’ άλλα μέρη, καθώς οι άνθρωποι σάπισαν και οι αξίες εξευτελίστηκαν εντελώς.

Τα μαθήματα που θα αποτελέσουν για μας τα σωτήρια και λυτρωτικά μας επιτεύγματα, θα ‘ναι εκείνα που δεν θα διαδίδουν ψεύδη και αλληλουχίες γεγονότων που ίσως και κατά τύχη να ταιριάσουν, παρά εκείνα που θα διαδώσουν της ψυχής μας το ακατάπαυστο χαμόγελο και θα φωτίσει μ’ ευεξία τα κύτταρα του οργανισμού και των οργάνων που τον απαρτίζουν.

Ίσως και να το βρήκα και να με βρήκε, αφού ποτέ δεν το τολμήσαμε, ποτέ δεν το καταφέραμε, μα τώρα πια είναι αργά και για τους δυο μας.

1984… 2019… Τόσα χρόνια τίποτα δεν ξεχάστηκε, αφού ο Πλάτων στοίχειωσε τις ζωές και τα όνειρά μας, καθώς πάντα θα ‘σαι καλοδεχούμενος στα ονειρικά μας συναπαντήματα. Εκεί τουλάχιστον μιλάμε και πράττουμε άφοβα τους λογισμούς μας, έστω και άυλοι, έστω και απρόσιτοι.

 

Άννα Ζανιδάκη

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.