Μην με ψάχνεις σ’ άλλες αγκαλιές…

Advertisements

Χθες τυχαία συνάντησα τον αδελφό σου. Ομολογώ πως αισθάνθηκα κάπως αμήχανα, παρότι πάντα ήμασταν πολύ δεμένοι οι δυο μας και παρότι δεν ήμουν εγώ αυτή που επέλεξε το χωρισμό…

Μου είπε σχεδόν με ανακούφιση πως χάρηκε που μας δόθηκε η ευκαιρία να τα πούμε έστω και βιαστικά στη γωνιά του δρόμου, κάτω από ένα εκνευριστικά μονότονο ψιλοβρόχι. Παρόλη την αμηχανία μου τον κοίταξα με κατανόηση, τον κοίταξα έτσι όπως κοιτάμε τους παλιούς φίλους, που έχουμε τόσο πολύ καιρό να τους συναντήσουμε τυχαία στο δρόμο και βιαζόμαστε να του τα πούμε όλα, τη χαρά, τη λύπη, τις επιτυχίες, τα κατορθώματά μας. Μόνο που ό,τι μου είπε για σένα, δεν ήταν ούτε επιτυχίες, ούτε κατορθώματα.

Ένας “άγνωστος” άνδρας που ξεκίνησε να πίνει πολύ, που σχεδόν έχει παρατήσει την οικογενειακή επιχείρηση, που ξενυχτάει κάθε βράδυ, που κοιμάται και τρώει ελάχιστα, που είναι μονίμως εκνευρισμένος και θλιμμένος και που αλλάζει τις γυναίκες σαν τα πουκάμισα…

Ομολογώ πως κοίταζα τον παλιό μου φίλο σοκαρισμένη, οι αναμνήσεις οι δικές μου είχαν πρωταγωνιστή έναν άνδρα με πολύ αναπτυγμένο το αίσθημα του καθήκοντος, που δεν αργούσε ποτέ στη δουλειά, που φρόντιζε τα πάντα στην εντέλεια, που κοιμόταν εξαντλημένος μπροστά στην τηλεόραση με το τηλεκοντρόλ στο χέρι, που πάνω απ’ όλους και απ’ όλα είχε την οικογένειά του, που η εμπειρία του με τις γυναίκες όταν οι μοίρες μας συναντήθηκαν, ήταν ελάχιστη. Ίσως τελικά αυτό να ήταν το πρόβλημα, ότι δεν είχες την εμπειρία για να διαχειριστείς όλο αυτό που σου συνέβη…

Σου συστήθηκε ως το νέο μέλος του νομικού τμήματος της εταιρίας και θα πρέπει να σου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση από την πρώτη στιγμή, γιατί εκείνη τη μέρα δε σταμάτησες να μιλάς για την κυρία που κατάφερε να εντυπωσιάσει όλα τα τμήματα με την εμφάνισή της και όχι μόνο. Φυσικά ποτέ δεν έμαθα πώς τελικά κατάφερες να την πλησιάσεις και να ξεκινήσεις σχέση μαζί της. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του αδελφού σου, ήταν εκείνη που σε είχε βάλει στο μάτι, εκείνη που σε κυνήγησε, εκείνη που μας οδήγησε στον χωρισμό, εκείνη που τελικά σ΄ εκμεταλλεύτηκε και μετά έφυγε…

Ένα χρόνο τώρα είναι αδύνατο να συγχωρέσεις τον εαυτό σου, είχες ακουστά για τη βιομηχανική κατασκοπεία, μα φαντάζομαι πως ποτέ δεν σου πέρασε από το μυαλό πως αυτή η γυναίκα σε πλησίασε για να μάθει τα “μυστικά” της εταιρίας για λογαριασμό του πιο κύριου ανταγωνιστή σου. Σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα του αδελφού σου, κατάφερες να διορθώσεις το λάθος, να ισορροπήσεις τη κατάσταση, να προφυλάξεις τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής, όχι όμως να τα ξαναβρείς με τον ίδιο σου τον εαυτό. “Δεν μπορεί να συγχωρέσει τον εαυτό του. Πιστεύω πως αναλώνεται κάθε βράδυ σε ανούσιες και άδειες αγκαλιές, μόνο και μόνο για να νιώσει μια κάποια ανακούφιση που σ’ έχασε…”.

Πόσο πολύ είχα ανάγκη να τον πιστέψω! Ν’ αφήσω αυτά τα λόγια να ναρκώσουν τον πόνο και τη θλίψη που 13 ολόκληρους μήνες τώρα με διαβρώνει σαν σαράκι. Είχα αφεθεί τόσο στην αγάπη σου, που δεν μπορούσα να φανταστώ πως κάποια στιγμή θα ήμουν υποχρεωμένη να ζήσω χωρίς αυτήν. Αναρωτιέμαι πώς τα κατάφερα να μαζέψω τη ζωή μου μέσα σε δυο βαλίτσες και ν΄ αποχαιρετίσω τη ζωή και τα όνειρα που κάναμε.

Όχι, δεν σε ξεπέρασα, ακόμη πολεμάω με τις αναμνήσεις που με πολιορκούν κάθε βράδυ, ακόμη προσπαθώ να θάψω βαθιά όλα τα όνειρα που είχα κάνει μέσα στην αγκαλιά σου, ακόμη αφήνω τη μορφή σου να μ΄ αγκαλιάσει πριν χαθώ στο μονοπάτι του Μορφέα. Ακόμη…

Πριν αποχαιρετιστούμε, μου ζήτησε να σου μιλήσω, μου ζήτησε να οργανώσει μια “τυχαία” συνάντηση για να σε δω, να διαπιστώσω από μόνη μου σε πόσο άσχημη κατάσταση βρίσκεσαι. Μου ζήτησε να ξεπεράσω τα πάντα και να θυμηθώ πόσο πολύ σ΄ αγάπησα… Δεν του αποκάλυψα πως δεν σταμάτησα ποτέ να σ΄ αγαπάω, δεν ξέρω πού ακριβώς βρήκα τον εγωισμό και δεν ξεστόμισα ούτε μια λέξη. Άφησα μια βαριά σιωπή να γεμίσει αυτές τις τελευταίες στιγμές της συνάντησής μας και έφυγα…

Μόνο που από εκείνη τη στιγμή, η μορφή σου στοίχειωσε τη σκέψη μου. Ήταν αδύνατο να συνεχίσω, να δουλέψω, να ζήσω… Ήθελε πολύ θάρρος, μα τελικά το έκανα, χτύπησα την πόρτα διακριτικά και πριν προλάβεις καν ν΄ απαντήσεις, μπήκα στο γραφείο. Κάποιες συνήθειες δεν κόβονται, ήξερα πως την πρώτη κούπα καφέ ήθελες να την απολαμβάνεις στο γραφείο σου, που είχε θέα το απέραντο γαλάζιο. Ήδη ήξερα από την προηγούμενη, πως είχες ένα πολύ σοβαρό ραντεβού με τον Διευθυντή της Τραπέζης, ένα ψεύτικο ραντεβού που είχε κανονίσει ο αδελφός σου.

Ποτέ όσο ζω δεν θα ξεχάσω εκείνη τη ματιά, την έκπληξη, την λαχτάρα, ακόμη και την θλίψη που είχε χαρακώσει τα δυο σου μάτια. Χωρίς καθόλου αυτοπεποίθηση, μα μ΄ ένα αίσθημα πως έπρεπε να το κάνω για να σε βοηθήσω, σε καλημέρισα και έκατσα απέναντί σου με μια πρωτόγνωρη άνεση. Για μια στιγμή έχασες τα λόγια σου και ήταν μάλλον πολύ γλυκό, γιατί ήταν η πρώτη φορά που σου συνέβαινε αυτό μαζί μου. Χαμογέλασα και ζήτησα μια κούπα γαλλικό καφέ, με μια ζαχαρίνη και λίγο γάλα, “Στην περίπτωση που ξέχασες…”. Με κοίταξες με νόημα και ψιθύρισες πως δεν θα ξεχνούσες ποτέ τις συνήθειές μου, τον καφέ που πίνω, το κρασί που προτιμώ, το φαγητό που έχω γι’ αγαπημένο, τον τρόπο που κοιμάμαι, τον τρόπο που αγκαλιάζω το μαξιλάρι, τον τρόπο που φιλάω, τον τρόπο που αγαπώ. Ποτέ δεν θα ξεχνούσες εμένα…

Μιλήσαμε, καταφέραμε να μιλήσουμε για το ποιοι ακριβώς ήμασταν, για τον λόγο που χωρίσαμε και για τον λόγο που σου είναι αδύνατο να ξεπεράσεις το μοιραίο λάθος που έκανες. Προσπάθησα να σου δώσω να καταλάβεις πως είχες καθήκον απέναντι στον ίδιο σου τον εαυτό, να τον προστατεύσεις και να προσπαθήσεις να τον συγχωρέσεις. Όλοι κάποια στιγμή κάνουμε λάθος, το ζητούμενο είναι να βρούμε τη δύναμη να το διορθώσουμε και να συνεχίσουμε. Όταν σου μίλησα για τα ξενύχτια, το πιοτό και τις άσκοπες αγκαλιές που τρόμαζαν τον αδελφό σου, χαμογέλασες κάπως πικρά και ομολόγησες πως έψαχνες να βρεις κάτι από μένα, έστω κάτι μηδαμινό, κάτι που θα θύμιζε έστω και στο ελάχιστο αυτό που είχαμε…

Μάτια μου όμορφα, είναι ανούσιο να ψάχνεις σε ξένες αγκαλιές τη δική μου. Κάθε αγκαλιά είναι ένα καταφύγιο ξεχωριστό, γεννημένο για έναν και μόνο άνθρωπο, σφυρηλατημένο για μία και μόνο αγάπη, φιλόξενο για μια και μόνο καρδιά…

 

Μαρία Σταυρίδου

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.