Απ’ το λίγο σου, προτιμώ το τίποτα…

Advertisements

Τι να το κάνεις το λίγο, όταν εσύ δίνεις τα όλα σου; Τι να το κάνεις το λίγο, όταν εσύ ποντάρεις τα πάντα σου; Για πόσο θαρρείς πως τα ψίχουλα θα είναι αρκετά να γεμίζουν την ψυχή σου, μια ψυχή που έχεις ανοίξει διάπλατα για να χαρίσεις όλα της τα όμορφα, όλα της τα μοναδικά;

Δεν μου αρκεί να παίρνω όσα σου περισσεύουν. Δεν μου αρκεί να προσαρμόζομαι στα δικά σου “θέλω”. Δεν μου φτάνει να συμβιβάζομαι με τα δικά σου “μπορώ”. Ένα βήμα παραπάνω μπορείς να κάνεις; Μπορείς να ξεβολευτείς έστω μία φορά; Τολμάς να ρισκάρεις κάτι έστω μικρό για μας; Αν όχι, δεν μου αρκείς. Δεν μου αρκείς γιατί εγώ μπορώ, εγώ τολμώ, εγώ ρισκάρω. Δεν μου αρκείς, γιατί θέλω τα όλα σου σ’ αντάλλαγμα για τα δικά μου. Μόνο αυτό και τίποτα λιγότερο.

Δούναι και λαβείν οι σχέσεις κι αυτό δεν έχει καμία σχέση με τις τσέπες και τον τραπεζικό σου λογαριασμό. Έχει να κάνει μόνο με το χρόνο, τις σκέψεις και τα αισθήματα. Κι αυτά τα θέλω ολόκληρα. Γιατί αν είναι το λίγο σου, το περίσσευμα, το “βολικό” σου, δεν μου φτάνει.

Δούναι και λαβείν οι σχέσεις κι αυτό πρέπει να γίνεται από καρδιάς, να γίνεται αβίαστα. Γιατί αν είναι να το ζητήσω, δεν το θέλω. Γιατί αν είναι να το απαιτήσω, δεν μου κάνει. Γιατί θέλω να μπορώ. Γιατί θέλω να θέλεις να μπορείς. Κι αν δεν θέλεις, δεν πειράζει. Κι αν δεν μπορείς, δεν πειράζει. Μα μη μου ζητάς να μείνω, γιατί απ’ το λίγο σου, προτιμώ το τίποτα…

 

Κική Γιοβανοπούλου

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.