- Άνδρεα Αρβανιτίδου - ΣΧΕΣΕΙΣ

Όταν ο έρωτας ανθίζει στα συντρίμμια του χτες…

Advertisements

Καλοκαίρι μυρίζει στην καρδιά, όταν ο έρωτας ανθίζει στα συντρίμμια του χθες. Αρώματα γνώριμα, αισθήσεις ξυπνάνε και το αεράκι σου χαϊδεύει απαλά την καρδιά.

Εκεί στην παραλία με θέα την θάλασσα, εμείς οι δυο πιασμένοι χέρι χέρι. Η μυρωδιά της αλμύρας τρυπάει τα ρουθούνια μας. Η ανεμελιά τυλίγει τα κορμιά μας, μια ανεμελιά που ξεχνάμε μέσα στην καθημερινότητα. Μια στιγμή τόσο απλή, μια βόλτα στην θάλασσα, πολλές φορές είναι τόσο σπάνια λόγο του χρόνου. Ενός χρόνου που δεν υπόσχεται ότι θα μπορείς να τον έχεις πάντα υπέρ σου.

Λίγο πριν την δύση και τα χρώματα του ουρανού παίζουν σαν σε λευκό καμβά, ζωγραφίζουν την φύση την ώρα που προσπαθεί να ξεκουραστεί, την στιγμή που θα δώσει το χρώμα της ελπίδας για την επόμενη μέρα. Αυτό το κίτρινο, σαν από χρυσό βγαλμένο, που μπλέκεται με το πορτοκαλί, με ένα γαλάζιο και με το βαθύ μπλε, είναι μια φυσική ομορφιά που ούτε ο καλύτερος ζωγράφος δεν μπορεί να αποτυπώσει. Υπάρχει ωραιότερο θέαμα να το βλέπεις ζωντανά; Μια ζωγραφική που εξελίσσεται εκείνη την στιγμή που η μέρα αποχαιρετά, αλλά την ίδια στιγμή είναι η μοναδική φορά που ενώνεται με την νύχτα και μπλέκεται το συναίσθημα με την λογική. Είναι η ώρα που η μέρα με την νύχτα κάνουν έρωτα και μετά χωρίζουν ξανά.

Με μια ζεστή αγκαλιά και την θάλασσα παρέα, η αγάπη νιώθει την γαλήνη, την φουρτούνα, το πάθος, μα και την αγάπη της στιγμής. Ξαπλωμένη δίπλα σου στην άμμο και νιώθω ελεύθερη, νιώθω σαν να γύρισα ξανά στην εφηβεία που τότε το μόνο που με ένοιαζε ήταν αν θα με φιλήσεις και τι γεύση θα έχουν τα χείλη μου μετά.

Και εκεί ακούγοντας τα κύματα, σαν μουσική να ηχεί στα αυτιά μου, εκεί αυτή η αγάπη γίνεται πιο κόκκινη, πιο έντονη και πιο αληθινή. Οι αισθήσεις μπερδεύονται με το άρωμα της θάλασσας, με το άρωμα των σωμάτων και γίνονται όλο για μια φορά μαγικά.

Μια απλή στιγμή στην θάλασσα με δύο χέρια να σε κρατούν, ζεις σε μια μικρή στιγμή το απόλυτο. Έρωτας και φύση γεννούν ψυχές που ξέρουν να δοθούν χωρίς δισταγμό. Ψυχές που δεν χάθηκαν στον χρόνο, μα ψυχές που χάνονται στο συναίσθημα και απολαμβάνουν κάτι τόσο απλό, τόσο υπέροχα αναζωογονητικό…

 

Άνδρεα Αρβανιτίδου

https://www.andreaarvanitidou.com/

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: