Βγήκα από το γραφείο του δικηγόρου παγωμένη. Περίμενα πως θα ήταν μια από τις δυσκολότερες μέρες της ζωής μου, ποτέ όμως δεν φανταζόμουν πως θα σ΄ άκουγα να ομολογείς πως ποτέ σου δεν μ΄ αγάπησες, πως ήταν “μια σχέση και ένας γάμος συμφέροντος”, όπως είπες χαρακτηριστικά. Στάθηκα στην άκρη του πεζοδρομίου, σε μια προσπάθεια να ξαναβρώ τις ισορροπίες μου και ίσως το πιο γρήγορο ταξί της πόλης για να με πάει όσο το δυνατόν πιο μακριά…

Τα λόγια σου ακόμη χορεύουν μπερδεμένα μέσα στο μυαλό μου. Πώς μπόρεσες να ξεστομίσεις μια τόσο επώδυνη αλήθεια με τέτοια φυσικότητα; Πού έκρυβες τόση απαξίωση, τόση πίκρα; Γιατί; Γιατί… Τι σε οδήγησε ξαφνικά να γίνεις τόσο σκληρός μαζί μου; Σας άκουγα να μιλάτε για ακίνητα, για μετοχές, για λογαριασμούς, κάποια στιγμή ευτυχώς ακούστηκε κάτι και για δυο παιδιά, έτσι για να σωθεί τελικά και η πατρική σου υπόληψη. Πότε φτάσαμε να μιλάμε εμείς οι δυο τόσο ψυχρά μέσω δικηγόρου; Πού είναι ο “ποιητής” που μου ψιθύριζε Λειβαδίτη πριν κάνουμε έρωτα; Πού είναι ο χορευτής που με ξέντυνε χορεύοντας ερωτικά; Πού είναι ο άνδρας ιππότης που με προστάτευε και με τα λόγια και με τις πράξεις του;

Σήμερα άκουσα να δηλώνεις πως όλα ήταν ψεύτικα, μέρος της συμφωνίας που έκανες με την οικογένειά μου, πριν την συγχώνευση συμφερόντων.

Πώς μπόρεσες να ξεστομίσεις κάτι τέτοιο; Πώς μπόρεσες ν΄ ακυρώσεις μια ολόκληρη ζωή γεμάτη αγωνίες, λαχτάρες, γέλια και δάκρυα; Πώς μπόρεσες να εκμηδενίσεις τις στιγμές που σου χάρισα; Να πετάξεις συναισθήματα, εξομολογήσεις, μυστικά;

Το ξέρω πως δεν παντρευτήκαμε από έρωτα, ήμουν και εγώ εκεί μην το ξεχνάς! Γνωριμία διαδόχων ανάμεσα σε δυο πολύ ισχυρές οικογένειες με κοινά συμφέροντα, αυτή ήταν η πρώτη μας συνάντηση. Το δέχθηκα σαν αγγαρεία και όμως… σ΄ άφησα να με πλησιάσεις, αφέθηκα στο φλερτ σου, έδωσα μια ευκαιρία στον πετυχημένο επιχειρηματία με τα έξυπνα μάτια και την βελούδινη φωνή. Άνοιξα τα χαρτιά μου από το πρώτο ραντεβού και έδειξες να γοητεύεσαι με τον αυθορμητισμό μου…

Υποσχέθηκες μια ζωή ξένοιαστη, μια σχέση με ειλικρίνεια και σεβασμό. Ποτέ δεν σου ζήτησα κάτι παραπάνω και όμως ήσουν εσύ πρώτος που εξομολογήθηκες υποτίθεται τον έρωτα σου. Σε πίστεψα, έδωσα μια ευκαιρία στον εαυτό μου να ζήσει το όνειρο, να πιστέψει και να πετάξει ψηλά μαζί σου και η ανόητη μέχρι χθες είχα την ψευδαίσθηση πως όντως τα καταφέραμε, ανακαλύψαμε την αγάπη μέσα στον ψυχρό υπολογισμό, βιώσαμε το όνειρο μέσα στην πιο πεζή πραγματικότητα.

Δώδεκα χρόνια γάμου, δυο παιδιά και ο επίλογος της μεγάλης σου αγάπης, “Ήταν απλώς ένας γάμος συμφέροντος, που θέλω να τελειώσει!”. Μα το Θεό, θα πρέπει να σε τιμήσουν με κάποιο βραβείο ηθοποιίας, γιατί τελικά θα πάει χαράμι τέτοιο ταλέντο!

Σύμφωνοι! Η εταιρία διαλύεται, ο καθένας θα πάρει το ποσοστό του, οι απόγονοι θ΄ αποζημιωθούν, ο λογιστής θα κλείσει τα βιβλία της ζωής μας και εγώ θα υπογράψω με το νέο μου όνομα “Μια ανόητη που σ΄ αγάπησε”…

Μαρία Σταυρίδου

Advertisements

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.