Αναρωτιέμαι ποια είναι αυτή η όμορφη γυναίκα ντυμένη στ’ άσπρα… Χωρίς να το θέλω χαμογελάω.  Εγώ ντυμένη στ’ άσπρα, αποφασισμένη να ενώσω για πάντα τη ζωή μου μ’ εκείνον που μ’ αγαπάει από το σχολείο, από κείνην την άγουρη εφηβεία, που σ’ αναγκάζει να υπόσχεσαι αιώνια αγάπη και πίστη.

Ρίχνω ακόμη μια κλεφτή ματιά και μετά κάνω νόημα στα υπόλοιπα κορίτσια να βγουν από το δωμάτιο. Έχω ανάγκη για λίγο να μείνω μόνη, ν’ αποχαιρετήσω το μικρό μου μυστικό, εκείνη τη συνάντηση των χειλιών που ακόμη με καίει…

Ήταν η τελευταία πρόβα νυφικού, είχα μόλις δοκιμάσει ακόμη ένα περίτεχνο χτένισμα, ομολογουμένως εντυπωσιακό. Το φόρεμα γινόταν υπέροχο, την επιμέλεια του μακιγιάζ θα την αναλάμβανε η πιο φημισμένη μακιγιέζ της πόλης και εγώ πετούσα σε μια εικονική πραγματικότητα, όταν με το που πάτησα το πόδι μου στον δρόμο ξαφνικά άρχισε να βρέχει. Πανικός! Δεν ήξερα πού να πάω και πού να σταθώ, ώστε να μη χαλάσει το μακιγιάζ και το χτένισμα. Τελικά βρήκα καταφύγιο σ’ ένα υπόστεγο, όταν ξαφνικά αισθάνθηκα μια παρουσία δίπλα μου. Ένας νεαρός άνδρας πάνω σε καροτσάκι, μούσκεμα να προσπαθεί να προφυλαχτεί δίπλα μου. Χωρίς να το θέλω χαμογέλασα και πισωπάτησα για να κάνω χώρο “Μην ανησυχείτε η Μάρω χωράει παντού!”. 

Για μια στιγμή τα ‘χασα. Δεν είχα καν καταλάβει τι μου είχε πει. Μ’ ένα ζεστό χαμόγελο στα χείλη και δυο μάτια που μάλλον διασκέδαζαν με την αμηχανία μου, μου εξήγησε πως ο μικρός του αδελφός είχε ονομάσει το καροτσάκι Μάρω, για να ενοχλήσει τη μεγαλύτερη αδελφή τους. Άρχισα να γελάω και έτσι με μια διάθεση ανάλαφρη, αρχίσαμε να μιλάμε στον ενικό. Τελειόφοιτος φοιτητής στη νομική, με ανώτατο πτυχίο σε τρεις γλώσσες και ένα ατύχημα που του στοίχισε τα δυο του πόδια…

Μιλούσε σα να ‘χε κερδίσει τον πρώτο λαχνό του λαχείου, σαν ο κόσμος να τον ήθελε νικητή πάνω στο καροτσάκι. Πραγματικά εντυπωσιασμένη τον άφησα να μου μιλάει για ώρες! Λεωφορεία, ταξί, περαστικοί, στάθηκαν ανίκανοι να σταματήσουν εκείνη την απολαυστική εξομολόγηση ζωής, που άρχισε να γεμίζει εικόνες ομορφιάς, εικόνες αισιοδοξίας και χαράς μέσα στα μάτια μου.

Δεν είχα καν προσέξει πως είχε σταματήσει να βρέχει, αν και οι δυο μας πια ήμασταν βρεγμένοι μέχρι το κόκκαλο. Κάποια στιγμή έκανα να διορθώσω τα μαλλιά μου, όταν τον άκουσα να μου λέει πως είμαι πανέμορφη με τα βρεγμένα μαλλιά και πως τα προτιμούσε από το προηγούμενο χτένισμα. Χαμογέλασα και του εξήγησα πως μόλις είχα πρόβα για τον γάμο μου. Μπορεί να μου φάνηκε, μα η ματιά του μονομιάς μελαγχόλησε. Ασυναίσθητα έσκυψα για λίγο από πάνω του και έκανα να τον βοηθήσω να φορέσει την κουκούλα που αρνιόταν πεισματικά να βάλει, όταν το χέρι του με τράβηξε πιο κοντά “Έχουμε ένα έθιμο. Να φιλάμε τη νύφη πριν την τελετή…”. Δε ξέρω τι μ’ έπιασε, δε ρώτησα καν ποιοι το έχουν αυτό το έθιμο, δεν ένιωσα καν προσβεβλημένη. Ένας τελείως άγνωστος άνδρας ζητούσε να με φιλήσει και εγώ… Γονάτισα μπροστά του, αδιαφορώντας για τα πάντα! Ήταν τόσο περίεργο! Το μόνο που ήθελα εκείνη τη στιγμή, ήταν ν’ αγγίξω τα χείλη του, να τα γευτώ, να μυρίσω τη μυρωδιά των φιλιών του, να νιώσω το τρέμουλο της παράδοσης και του πόθου του.

Το έκανα… παρέδωσα την ανάσα μου στη δική του, χάρισα τους αναστεναγμούς του πόθου μου στον πόθο του, πάντρεψα μέσα σε μια στιγμή την ηδονή του έρωτα με την τρέλα. Όταν τα χείλη του μ’ ελευθέρωσαν, αισθανόμουν την καρδιά μου έτοιμη να σπάσει και το κορμί μου να έχει παραδοθεί σε μια θύελλα… “Να είσαι πάντα ευτυχισμένη!”…

Δε θυμάμαι καν πως επέστρεψα στο σπίτι εκείνο το βράδυ. Δε θυμάμαι καν αν του απάντησα, τι του είπα, πώς έφυγα… Αυτό που ξέρω είναι πως ποτέ μα ποτέ, όσο ζω δε θα ξεχάσω εκείνο το φιλί…

Άδειασα μονορούφι το ποτήρι σαμπάνιας και κοίταξα από το παράθυρο τον ουρανό. Σε λίγο παντρεύομαι τον άνδρα που επέλεξα για σύντροφο της ζωής μου. Δεν ξέρω αν ποτέ βρω το κουράγιο να του εκμυστηρευτώ το μικρό μου μυστικό, θα ήθελα να το έχω ήδη κάνει, μα όσο και αν προσπάθησα δεν τα κατάφερα. Ας είναι… θα συνεχίσω και ας ξέρω καλά πως πάντα θα θυμάμαι…

Μαρία Σταυρίδου

Advertisements

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.