Είναι αλήθεια τόσο απλό να παραμυθιαστείς; Είναι τόσο απλό να πέσεις έξω; Είναι τόσο απλό να παραπλανηθείς;

Φταίει που εμπιστεύεσαι εύκολα; Φταίει που παρά τα όσα έχεις ζήσει, συνεχίζεις να πιστεύεις στους ανθρώπους; Φταις εσύ ή φταίει αυτός που καμουφλάρει τις προθέσεις του, ντύνοντάς τες με όμορφα λόγια; Φταις εσύ ή φταίει αυτός που επιλέγει να πει ψέματα για να κερδίσει ότι του λείπει;

Όσο επιφυλακτικός κι αν είσαι, όσο κι αν λες πως κάνεις πάντα μικρά και προσεχτικά βήματα, όσο “μικρό κι αν είναι το καλάθι που κρατάς”, κάποια στιγμή έρχεται στη ζωή σου κάποιος που απ’ την αρχή σε κάνει να νιώθεις πιο οικεία, πιο ζεστά απ’ ότι συνήθως. Κάποια στιγμή σε πλησιάζει κάποιος που σε κάνει να νιώθεις πως δεν είναι σαν τους άλλους, πως διαφέρει, πως ίσως είναι η εξαίρεση που περίμενες για να μπορέσεις ν’ ανοίξεις την ψυχή σου. Κάποια στιγμή έρχεται κάποιος, που κάνει το ένστικτό σου να χαμογελάσει και να ουρλιάξει στο μυαλό σου να πάψει! Κι ανοίγεσαι. Κι αφήνεσαι. Και παραδίνεσαι…

Κι ίσως όλα μοιάζουν ειδυλλιακά. Κι ίσως όλα φαντάζουν ιδανικά. Κι ίσως ξυπνάνε μέσα σου όλα τα συναισθήματα που από επιλογή νανούριζες για καιρό. Κι αποφασίζεις να το ζήσεις. Μ’ όποια συνέπεια…

Και γοητεύεσαι. Κι ερωτεύεσαι. Κι αγαπάς. Κι αρχίζουν τα μάτια σου να θολώνουν, να μην βλέπουν καθαρά, να επιλέγουν να μην διακρίνουν πράγματα που ίσως σε φυσιολογικές συνθήκες θα ήταν ξεκάθαρο πως έχουν υπερβεί τις κόκκινες γραμμές σου. Και πληθαίνουν τα “δεν πειράζει”, τα “ίσως παρεξήγησα”, τα “ας το ξεχάσω”. Και μειώνονται τα χαμόγελα, τα ροζ συννεφάκια, τα γελαστά μάτια. Μα όταν αρχίσουν τα αναπάντητα “γιατί”, τότε είναι που ορίζεται η αρχή του τέλους…

Δεν γίνεται να σου επιτρέπεις να παραμυθιάζεσαι για πάντα. Είναι αδύνατον να εθελοτυφλείς εσαεί. Γιατί όταν νιώθεις πως είναι απαραίτητο να το κάνεις για να συνεχίσεις, τότε έχει ήδη αρχίσει ο θρόνος να ξηλώνεται, τότε έχει αρχίσει να πλησιάζει επικίνδυνα η ώρα της αποκαθήλωσης.

Κι όσο πιο ψηλά έχεις τοποθετήσει κάποιον μέσα σου, τόσο μεγαλύτερο θόρυβο κάνει όταν πέφτει. Γιατί κάνει θόρυβο η κοροϊδία. Γιατί κάνουν θόρυβο τα ψέματα. Γιατί κάνει θόρυβο η προδοσία. Και δες πόσο εύκολα μικραίνουν στα μάτια σου οι άνθρωποι…

Κική Γιοβανοπούλου

Advertisements

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.