- Άνδρεα Αρβανιτίδου - ΣΧΕΣΕΙΣ

Η αόρατη κλωστή που σε δένει με τον δικό σου άνθρωπο…

Advertisements

Σε έψαξα πρώτα μέσα μου, μέσα μου έπρεπε να είσαι. Μετά ήθελα να σε βρω, να σε ψάξω και να χαθώ στο βλέμμα σου.

Μια αόρατη κλωστή μας έδεσε από την στιγμή που γεννηθήκαμε. Ούτε εγώ, μα ούτε κι εσύ δεν το ήξερες. Στο βάθος της καρδιάς ήταν δεμένη η άκρη της κλωστής. Η ψυχή πάντα αναζητούσε την άλλη άκρη. Πότε δεν θα ήταν ευτυχισμένη αν δεν έβρισκε την άλλη άκρη της κλωστής.

Την έβλεπα για χρόνια αυτή την κλωστή, όταν ήμουν μικρή δεν ήξερα. Μα όταν σε είδα κατάλαβα, είδα την καρδιά σου δεμένη με την ίδια αόρατη κλωστή. Το είδα στο βλέμμα σου. Εσύ ήσουν. Η ψυχή μου μόλις σε είδε μου μίλησε, με ζέστανε. Η κλώστη που μας έδενε για χρόνια ήρθε πιο κοντά. Στο βλέμμα σου είδα όλη μου την ζωή. Πώς μπόρεσα να ζω χώρια σου τόσα χρόνια;

Ίσως να υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος για όλα στην ζωή, ίσως κάποιοι από τον φόβο δεν προσπαθούμε να φτάσουμε σε αυτό που η ψυχή λαχταράει. Αν αφεθείς ελεύθερος, τότε θα βρεις κι εσύ την δική σου άκρη της κλωστής. Όταν γεννιέσαι, πάντα αυτή η αόρατη κλωστή θα σε δένει με τον πιο σημαντικό άνθρωπο. Με αυτόν που αγάπη θα σου μάθει, αγάπη θα σου δείξει. Φτάνει μόνο να μην φοβάσαι, να τολμάς και να μην σταματήσεις να ψάχνεις. Να πηγαίνεις μόνο με αυτό που ονειρεύτηκες, τίποτα λιγότερο από τα όνειρά σου.

Εκεί σε μια στιγμή άσχετη της ζωής σε είδα και τότε κατάλαβα, χωρίς εσένα θα υπήρχε μια ψυχή άδεια. Άδεια από αλήθεια και από αγάπη. Άδεια από αναμνήσεις και στιγμές απόλυτης χαράς.

Η δική μου αόρατη κλώστη ήσουν εσύ και το ήξερα από την αρχή, σε έβλεπα στα όνειρά μου, μια παρουσία χωρίς πρόσωπο. Μια παρουσία που ζέσταινε τα βράδια της δικής μου βαρυχειμωνιάς…

 

Της Άνδρεα Αρβανιτίδου

https://www.andreaarvanitidou.com/

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: