-Στέλλα Σωτήρκου- ΓΥΝΑΙΚΑ

Για τις φιλίες που εξανεμίστηκαν

Πικρό το θέμα, αλλά πέρα ως πέρα αληθινό. Βλέπεις, είναι κι αυτές οι φιλίες που έχεις ξοδέψει τόση ψυχή και χρόνο, που αρνείσαι να δώσεις τέλος όταν πρέπει.

Κλασσικά ακολουθεί δεύτερη και τρίτη ευκαιρία, σαν μια παγωμένη σχέση που προσπαθείς να της δώσεις ζεστασιά. Η αίσθηση όμως ότι κάτι δεν πάει καλά μέσα σου, επιμένει. Η μικρή, εκνευριστική φωνή στον εγκέφαλο υπαγορεύει “Δεν αξίζει τον κόπο. Παράτα το και προχώρα μπροστά!’’... Κι η παρωδία συνεχίζεται. Μέχρι πότε; Μέχρις ότου σε μια μέρα, συνήθως νύχτα, καταρρέει όλο το οικοδόμημα με μια πράξη κατάφωρη απ’ τη “φίλη”.

Μένεις λίγο αποσβολωμένη, λες και δεν το ‘χες υποψιαστεί. Το είδωλό σου χαμογελά ειρωνικά στον καθρέφτη “Μα σε είχα προειδοποιήσει!”. Σκύβεις το κεφάλι και φεύγεις ειρηνικά. Γιατί ποιος ο λόγος να πληγωθείς και να ματώσεις μαζεύοντας τα σπασμένα κομμάτια; Δεν κολλάνε..

 

Της Στέλλας Σωτήρκου

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: