-Στέλλα Σωτήρκου- ΠΑΙΔΙ & ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Τα παιδιά με τα κλειδιά γύρω απ’ τον λαιμό…

Προχτές ήμουν σ’ ένα καφέ της παραλίας, που έβλεπα τον ήλιο να παιχνιδίζει μέσα απ’ τα δέντρα. Και τότε άρχισαν να περνάνε παρέες – παρέες μπροστά μου. Οι έφηβοι με τα χαμόγελά τους και τις περίεργα χρωματισμένες φωνές. Σχολούσαν.

Κάτι στραφτάλισε στα μάτια μου. Τα περισσότερα είχαν τα κλειδιά περασμένα γύρω απ’ το λαιμό. Και ένιωσα κάπως… Και θυμήθηκα την ασπρόμαυρη εφηβεία μου των 70’s που η μάνα μας περίμενε απ’ το σχολείο με το φαγητό έτοιμο. Και μου φαινόταν τόσο δεδομένο!

Κι εγώ δούλευα πολλά χρόνια και γύριζαν το κλειδί στην πόρτα οι γιοί μου μέχρι να έλθω. Χωρίς κριτική, χωρίς τύψεις, γράφω αυτό εδώ, γιατί για κάποιο αδιόρατο λόγο πόνεσα πολύ.

Λες κι όλη η νιότη που έζησα εγώ, την βλέπω να εξαφανίζεται σ’ αυτά τα χαρισματικά παιδιά, που παίρνουν την σκυτάλη και έχουν μπρος τους μόνο δυσκολίες…

 

Της Στέλλας Σωτήρκου

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: