-Στέλλα Σωτήρκου- ΣΧΕΣΕΙΣ

Σκίζω τα κουρέλια από πάνω μου και φοράω ρούχο γιορτινό

Δεν επιτρέπω σε κανέναν να παραβιάζει τις πύλες της ψυχής μου. Ακόμα κι ο νους μου, δεν θέλω να τριγυρνά σε σένα. Δύσκολο ακούγεται, αλλά όχι δεν είναι! Γιατί όσο πιο πολύ χώνομαι σ’ αυτό το λαβύρινθο, τόσο πιο πολύ με καταπίνει. Είναι βολικά εκεί ξέρεις… Φωλιάζεις κι αφήνεσαι στον αυτοβασανισμό.

Όχι πια! Έσπασαν οι αλυσίδες! Δεν θα υποταχτώ στο ζυγό της δήθεν αγάπης σου. Είναι μια αρρωστημένη εμμονή και τίποτε άλλο. Βγαίνω απ’ τη βολή και πετάγομαι προς το φως. Σκίζω τα κουρέλια από πάνω μου και φοράω ρούχο γιορτινό. Θα βρεθούμε λοιπόν εκεί, στην ανάσταση της ψυχής, με την αγάπη οδηγό.

-Καλημέρα! Άλλαξες… δηλώνεις
-Καλημέρα! Πέταξα το βάρος που με κρατούσε χαμηλά. Τώρα πετάω ψηλά!

Της Στέλλας Σωτήρκου

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: