Follow Us

Όταν βραδιάζει, πόσο μου λείπεις…

Όταν βραδιάζει, πόσο μου λείπεις…

Δεν ήρθες απόψε, ούτε χθες. Βραδιάζει και το μόνο που περιμένω είναι το σφίξιμο στο στομάχι. Αυτό το γνώριμο και βασανιστικό σφίξιμο που φέρνει η απουσία σου, περιμένοντας να ‘ρθει το ξημέρωμα.

Όλες οι προσπάθειες που κάνω την ημέρα για να μην σε θυμάμαι, καταρρέουν το βράδυ. Κάθε πρωί γυρνώ στους δρόμους χωρίς λόγο, χωρίς αιτία, απλά και μόνο να μην σκέφτομαι. Μιλώ με ανθρώπους για πράγματα ασήμαντα, βαρετά που άλλοτε σνόμπαρα και υποτιμούσα, απλά και μόνο για να μην σε θυμάμαι. Κάνω πράγματα που άλλοτε σιχαινόμουν, απλά και μόνο για να ξεχάσω. Αλλά στο τέλος όλα σβήνουν, όλες οι προσπάθειες αποτυγχάνουν και το μόνο που μένει πάντα εκεί, είναι η δική σου έλλειψη.

Μου λείπεις! Μου λείπουν όλα αυτά που κάναμε μαζί. Μου λείπουν τα πειράγματά σου, το γέλιο σου, η φωνή σου. Μου λείπει το άγγιγμά σου, η ζεστή αγκαλιά σου, η μυρωδιά σου.

Έφυγες και όλα μας τα σχέδια ναυάγησαν, όλα μας τα όνειρα έσβησαν. Μου είχες πει πως θα είσαι πάντα δίπλα μου, πως θα είμαστε για πάντα μαζί. Και τώρα πώς; Πώς να κοροϊδέψω τον εαυτό μου; Πώς να τον πείσω ότι δεν θα σε ξαναδώ;

Όσο ήσουν δίπλα μου ένιωθα κορίτσι, έτσι άλλωστε με φώναζες ακόμα κι αν είχαν περάσει τα χρόνια. Τώρα κοιτάζω στον καθρέφτη και βλέπω μια γριά… νιώθω γριά! Μέσα σε μια μέρα άλλαξε η ζωή μου, μέσα σε μια στιγμή έσβησε η δική σου.

Δεν ήρθες απόψε, ούτε αύριο…

Της Σοφίας Β.

gynaikaeimai

Γυναίκα...Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σε ένα έρμο 24ώρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: