-Στέλλα Σωτήρκου- ΣΧΕΣΕΙΣ

Η μάχη

“Ξημέρωσε ο Θεός τη μέρα…” ψιθυρίζω. Μέσα απ’ τις γρίλιες παλεύει να μπει λίγο φως. Τεντώνομαι νωχελικά και… αρχίζει η μάχη! Οι σκέψεις που πλημμυρίζουν το νου και το φτερούγισμα στην καρδιά. Η καρδιά ζητά ζεστασιά να ξαποστάσει. Το μυαλό ορθώνει τείχος.

Χαμογελάω. “Καλώς τους!”. Τους φαντάζομαι σαν δυο καρικατούρες που τσακώνονται.. Εκείνος ψηλός κι επιβλητικός, θρεμμένος με όλα τα “πρέπει” κι εκείνη μικροκαμωμένη και τρυφερή, με μια μεγάλη φλόγα γύρω της.

-Δεν είναι σωστό. Έτσι σε μεγάλωσαν εσένα; μαντέψατε ποιος μιλάει
-Μα… τον αγαπάω! Θέλω να ζω και ν’ αναπνέω μαζί του!
-Κι από πότε θες εσύ αγάπη; Που τριγυρνούσες εδώ κι εκεί; επιμένει ο εγκέφαλος
-Πάντα την αναζητούσα! Αλλά, υπάρχουν τόσες κλειδωμένες καρδιές!
-Μάλιστα. Δηλαδή αυτήν την ξεκλείδωσες θες να μου πεις.
-Δεν ξέρω! Το μόνο που ξέρω είναι ότι έχουμε τον ίδιο χτύπο!
-Σαν δεν ντρέπεσαι που μου θες κι έρωτες τώρα πια;
-Τώρα ήρθε η ώρα. Κι άφησέ με ήσυχη επιτέλους!
-Για τώρα…

Και κάπως έτσι ξεκινά η μέρα…

 

Της Στέλλας Σωτήρκου

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: