-Στέλλα Σωτήρκου- ΣΧΕΣΕΙΣ

ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

Το κινητό ηχεί επίμονα. Άγνωστος αριθμός.

-Ποιος είναι;
-Χρόνια πολλά! Καλά Χριστούγεννα!
-Μα…
-Εγώ είμαι, δεν με θυμάσαι;

Σιωπή… Πώς να ξεχάσω; Δεν θέλω να θυμάμαι όμως. Το φτερούγισμα, το χτυποκάρδι, την ηδονή. Τώρα φαίνονται σαν ασπρόμαυρες φωτογραφίες στο λεύκωμα της καρδιάς μου. Τότε όμως, η φλόγα περίσσευε.

-Τι νέα; Όλα καλά;
-Όλα καλά… ψιθυρίζω

Η γνώριμη φωνή πυροδοτεί άλλες εικόνες στη μνήμη. Τα γέλια μας, τα ξενύχτια μας, την ξεγνοιασιά. Ήμασταν νέοι κι ωραίοι. Ανέμελοι κι έτοιμοι να στύψουμε τη ζωή.

-Σε σκεφτόμουν… συνεχίζεις

Ανατριχιάζω με την σκέψη ότι θα πεις και κάτι άλλο και θ’ αγγίξεις κι άλλες ευαίσθητες χορδές. Τι ομπρέλα προστασίας έχει ο νους μας, που απ’ τα περασμένα θυμάται μόνο τις όμορφες στιγμές; Όλες πέρασαν μπροστά απ’ τα μάτια μου.

-Να βρεθούμε να πιούμε ένα χριστουγεννιάτικο καφέ;

Χτύπημα κάτω απ’ τη μέση. Ήξερες πόσο αγαπούσα τις γιορτές. Κι εκεί γύρισε το μυαλό! Τη χαρά των ημερών αυτών που ποτέ σου δεν σεβάστηκες, τις ποδοπάτησες σαν αποκαΐδια.

-Τι λες; επιμένεις

Ένιωσα μεμιάς όλο τον πόνο που ‘χα κρύψει βαθιά μέσα μου τόσα χρόνια. Την απόρριψη. Την συνειδητοποίηση του να είσαι ‘’δεύτερη’’. Χαμογέλασα.

-Λυπάμαι! Έχω καλύτερα πράγματα να κάνω. Να είσαι πάντα καλά!

Έκλεισε η γραμμή. Έκλεισε κι αυτό το κεφάλαιο. Μια γλυκιά ανακούφιση με έλουσε και συνέχισα να φτιάχνω τους κουραμπιέδες μου. Καλά Χριστούγεννα!

 

Της Στέλλας Σωτήρκου

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: