Follow Us

Παιδί μου, Άγιος Βασίλης θα υπάρχει για όσο αφήνεις τη μαγεία να ζει μέσα σου

Παιδί μου, Άγιος Βασίλης θα υπάρχει για όσο αφήνεις τη μαγεία να ζει μέσα σου

Θυμάμαι σαν παιδί, με πόση αγωνία περίμενα το πρωινό της Πρωτοχρονιάς για να τρέξω στο στολισμένο δέντρο και να βρω το πολύχρωμο δώρο μου από κάτω. Με πόση χαρά έσκιζα το περιτύλιγμα, για να κρατήσω στα χέρια μου αυτό που εκείνος είχε αφήσει για μένα. Δεν θυμάμαι σε ποια ηλικία και με ποιον ακριβώς τρόπο, συνειδητοποίησα πως δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης. Θυμάμαι όμως, πως παρότι είχα καταλάβει πως αυτό ήταν το λογικό, μια μικρή απογοήτευση φώλιασε στην ψυχή μου. Σαν μια μικρή σπίθα να έσβησε.

Μεγαλώνεις. Κάθε Χριστούγεννα είσαι και πιο ψηλός στις φωτογραφίες μας μπροστά στο στολισμένο τζάκι. Μεγαλώνεις κι αρχίζεις να σκέφτεσαι περισσότερο, διαφορετικά. Πλέον βλέπω στα μάτια σου, πως η ύπαρξη του Άη Βασίλη έχει αρχίσει να αμφισβητείται μέσα σου. Απ’ τη μια μου λες με ύφος πως είσαι σίγουρος πως δεν υπάρχει κι απ’ την άλλη φρόντισες από νωρίς να αφήσεις κάτω απ’ το δέντρο το γράμμα σου προς εκείνον. Ξέρω πως η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Ξέρω πως του χρόνου θα είναι όλα αλλιώς…

Μακάρι να μπορούσα να κρατήσω αυτή τη σπίθα του Άγιου Βασίλη, αναμμένη μέσα σου για λίγο ακόμη. Ίσως γιατί ξέρω πως όταν πάψεις να πιστεύεις σε εκείνον, θα καταλάβεις πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα κανείς, που θα σου προσφέρει το οτιδήποτε χωρίς να σου ζητάει αντάλλαγμα. Ίσως γιατί η πίστη σου στον Άγιο Βασίλη, είναι η τελευταία δικλίδα που σε κρατάει στον κόσμο των παιδιών. Των παιδιών, που πιστεύουν στη μαγεία, που θαμπώνονται απ’ τα χρώματα, που ταξιδεύουν με τις μουσικές. Των παιδιών, που ταξιδεύουν πάνω σε έλκηθρα και συνομιλούν με ταράνδους στα όνειρά τους…

Ίσως του χρόνου την Πρωτοχρονιά, να μην γράψεις γράμμα στον Άγιο Βασίλη. Ίσως να με κοιτάξεις με μεγαλύτερη δυσπιστία όταν σε ρωτήσω τι θα ήθελες να σου φέρει. Ίσως με κοιτάξεις με στόμφο και μου πεις “Έλα φτάνει! Μεγάλωσα πια!”... Μακάρι να μπορούσα να κρατήσω τη σπίθα αυτή αναμμένη, ξέρω όμως πως δεν γίνεται. Μεγαλώνεις, αλλάζεις, εξελίσσεσαι κι αυτό είναι κάτι που ούτε γίνεται, ούτε και θέλω να σταματήσει.

Άσε όμως αυτή τη μικρή φλόγα να σιγοκαίει μέσα σου. Και όσο κι αν μεγαλώσεις παιδί μου, να θυμάσαι πως Άγιος Βασίλης θα υπάρχει για όσο αφήνεις τη μαγεία να ζει μέσα σου…

 

Της Κικής Γιοβανοπούλου

Advertisements

gynaikaeimai

Γυναίκα...Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σε ένα έρμο 24ώρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: