Στις μικρές επαναστάσεις του παιδιού

Advertisements

-Δε θέλω να πάω σχολείο!

-Δε θέλω να βάλω μπουφάν!

-Δε θέλω να διαβάσω!

-Δεν σ’ αγαπώ! Μου τη σπας! 

Αυτές όλες, μπορεί να είναι προτάσεις που ξεκινάνε μια συζήτηση, μια σύγκρουση, μια κουβέντα. Μπορεί να είναι και προτάσεις στο τέλος μια συζήτησης. Σε διαφορετικές ηλικίες, με διαφορετικό τρόπο.

Πολλοί γονείς με ρωτάνε “Τι να του πω, όταν μου λέει τέτοια πράγματα; Πώς είναι δυνατόν να καταλήγουμε έτσι;”. Δεν ξέρω τι μπορεί να πει κάποιος. Μπορούμε να βρούμε άλλωστε πολλά παραδείγματα ενεργητικής ακρόασης ή παραδείγματα διατυπώσεων στο διαδίκτυο. Ξέρω όμως, τι είναι υποστηρικτικό να αισθάνεται ένας γονιός, την στιγμή που ακούει αυτές τις προτάσεις.

-Δε θέλω να πάω σχολείο! 

(Σ’ αγαπάω!)

-Δε θέλω να βάλω μπουφάν!

(Σ’ αγαπάω!)

-Δε θέλω να διαβάσω!

(Σ’ αγαπάω!)

-Δεν σ’ αγαπώ! Μου τη σπας!

Εγώ σ’ αγαπάω!

 

Τη στιγμή εκείνη, η σχέση σας συνεχίζει, βαθαίνει και μετασχηματίζεται. Η στιγμή αυτή, είναι μέρος της προηγούμενης, της προχθεσινής που αγκαλιαζόσασταν, της χτεσινής που κάνατε αστεία, της αυριανής που θα χωθεί στην αγκαλιά σας. Σε αυτή τη διαδρομή, το μόνο αδιαμφισβήτητο για τη σχέση σας, για εσάς και το παιδί σας, είναι η αγάπη σας.

 

 

Της Δήμητρας Γούναρη

Parent coach / Υποστήριξη και ενδυνάμωση γονέων

 

 

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.