Γράμμα σ’ ένα λύκο

Δημοσιεύτηκε από τον/την gynaikaeimai στις

Αγαπημένε μου, δεν ξέρω αν μπέρδεψες τα παραμύθια ή αν επέλεξες να με επισκεφθείς. Προσπαθώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου, την πρώτη στιγμή της γνωριμίας μας. Την επιδίωξες εσύ ή σε προκάλεσα εγώ με κάποιο νεύμα μου;

Θυμάμαι ότι στο άκουσμά της ανακοίνωσης της επίσκεψής σου, παρέλυσα. Η στιγμή της αναμονής. Ώρα μηδέν. Η στιγμή εκείνη που βλέπεις την πυροδότηση του ηφαιστείου, τη λάβα να κοχλάζει, αναμένοντας καρτερικά να ξυπνήσει το θεριό που θα κατασπαράξει τα πάντα στο διάβα της. Εκείνη τη στιγμή που αναζητάς απελπισμένα μια διέξοδο διαφυγής, ένα καταφύγιο να κρυφτείς για να μην ακούσεις, να μην χρειαστείς να αντιμετωπίσεις, μήπως και δεν ακούσεις τις κραυγές της σιωπής.

Όχι, δεν ήμουν έτοιμη γι αυτό! Δεν με είχε προετοιμάσει κανείς! Άμαχη, στην πιο σκληρή μου μάχη. Ανήμπορη να αντιδράσω, κοκαλώνω. Ακούω το συρμό των λέξεων που πλησιάζουν στα αυτιά μου. Όχι δεν γίνεται, δεν είναι δυνατόν! Μπροστά στην αποκάλυψη καταρρέω. Τα βουητά του φόβου, με ακινητοποιούν. Χιλιάδες τα κομμάτια που σπάνε μέσα μου. Οι πληγές ξεχειλίζουν, πλημμύρα σκέψεων χωρίς επιστροφή. Τα «αν» και τα «γιατί», με κατακλύζουν χωρίς σταματημό. Ο χείμαρρος της απογοήτευσης παρασέρνει τα πάντα, μην αφήνοντας περιθώρια για λογική…

Κάποιες μέρες γρυλίζεις τον πόνο για να εισακουστείς, απαιτώντας την αμέριστη προσοχή μου για να σε κανακέψω, να σε νιώσω και να σε δω. Άλλες μέρες πάλι χουχουλιάζεις απαλά στη φωλιά σου, γουργουρίζοντας από χαρά και ηδονή, οπότε μου αφήνεις το περιθώριο να αναπνεύσω λίγο ηρεμία και ζωή.

Αναρωτιέμαι… θεατής ή πρωταγωνιστής του δικού μου παραμυθιού; Πέρασε καιρός για να μπορέσω να βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη, να τις αναδιοργανώσω. Απομονώθηκα για να μπορέσω να σε αποδεχτώ. Δεν δέχτηκα κανένα πλάι μου. Κατά μέτωπο αναμέτρηση. Μόνο εσύ και εγώ.

Το «γιατί», περιπλανιόταν μέρες μέσα μου, χωρίς να μπορώ να βρω σαφή απάντηση. Ξέρεις… είναι δύσκολο να εισβάλλει κάποιος με το έτσι θέλω, χωρίς να ερωτηθείς, μέσα σου και να διεκδικεί ένα κομμάτι από τον δικό σου ουρανό. Αλλά βλέπεις, δεν υπάρχει επιλογή. Ήρθες για να μείνεις, οπότε δεν μένει κάτι άλλο πέρα από το να σε αποδεχτώ…

Ίσως ο ρόλος του «κακού λύκου» να σε έχει στιγματίσει… ίσως το μόνο που θες να νιώσεις είναι μια αγκαλιά, ασφάλεια, αποδοχή και θαλπωρή! Σύντροφε και συνοδοιπόρε της ζωής μου, υπόσχομαι να σε νοιάζομαι και να σε φροντίζω! Ελπίζω και εύχομαι να κάνεις το ίδιο και εσύ…

Από Stella

 

 

Κατηγορίες: -STELLA-ΓΥΝΑΙΚΑ

gynaikaeimai

Γυναίκα...Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σε ένα έρμο 24ώρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

3 σχόλια

Άιναφετς · Αύγουστος 27, 2019 στο 11:47

«Κανείς δεν μπορεί να μας μειώσει χωρίς την συγκατάθεση μας». Eleanor Roosevelt.

ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! <3

STELLA · Αύγουστος 27, 2019 στο 15:28

Όντας συνειδητοποιημένος και ώριμος θα συμφωνήσω απόλυτα, αν και είναι πολλά τα παραδείγματα τριγύρω μας ενηλίκων που έχουν μάθει αυτή την οδό από παιδιά να μειώνονται συστηματικά μη γνωρίζοντας άλλο δρόμο.
Το συγκεκριμένο άρθρο όμως αναφέρεται σε έναν ενήλικα που έχει διαγνωσθεί από μια αυτοάνοση ασθένεια που ονομάζεται λύκος.

Γράμμα σ’ ένα λύκο – GynaikaEimai – worldtraveller70 · Αύγουστος 27, 2019 στο 17:53

[…] Πηγή: Γράμμα σ’ ένα λύκο – GynaikaEimai […]

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: