-STELLA- ΓΥΝΑΙΚΑ

Βελούδινη πολυθρόνα

Μια αχτίδα φωτός μπήκε άξαφνα στο δωμάτιο και έλαμψε τα σκοτάδια σου. Η καμουφλαρισμένη σου ευτυχία κλονίστηκε, ταλαντεύτηκες πολύ. Ενθουσιάστηκες… δεν το προσδοκούσες. Ήταν μια αναπάντεχη όαση στη ζούγκλα της καθημερινότητας σου… τελικά αφέθηκες.

Το βίωσες ολοκληρωτικά, το ένιωσες με όλες σου τις αισθήσεις, με τη ψυχή και όλο σου το είναι. Θαύμασες το θέαμα, αφέθηκες για λίγο να είσαι απλά ο εαυτός σου… ταράχτηκες όμως! Δεν το είχες συνηθίσει. Τρόμαξες. Το έβαλες στα πόδια. Κλειδαμπάρωσες γρήγορα τα μάνταλα στα σκονισμένα σου παράθυρα, κρύφτηκες πίσω από τις πολύχρωμες κουρτίνες και συνέχισες τη μέχρι τώρα συνηθισμένη ζωή σου.

Ήθελα να σου πω τόσα πολλά… αλλά είναι τόσο αναπαυτικά στη γνώριμη βελούδινη πολυθρόνα σου, που δεν πρόκειται να ξεβολευτείς για να ακούσεις..

Από Stella

3 Comments

  1. Έτσι Στέλλα, θέλει πολύ εσωτερική δουλειά για να σηκωθεί κανείς απ’ την πολυθρόνα του, αλλά είναι στο χέρι του, γι αυτό και μπορεί! 😉

    1. ΑΝ θέλει, φυσικά και μπορεί. Αρχικά θέλει συνειδητοποίηση, αποδοχή, ξεβόλεμα και μετά δράση.

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: