Ο πρίγκιπας που έγινε… βάτραχος

Δημοσιεύτηκε από τον/την gynaikaeimai στις

Θα είμαι ειλικρινής. Για αρκετά χρόνια, όταν άκουγα γυναίκες να μιλάνε για τους πρώην  τους, χρησιμοποιώντας άσχημους χαρακτηρισμούς, το αριστερό φρυδάκι το σήκωνα με μια δόση καχυποψίας. Ειδικά όταν επρόκειτο για σχέσεις ετών, το φρύδι έφτανε μέχρι τις ρίζες των μαλλιών μη σου πω! Μου φαινόταν αδιανόητο πως γίνεται να ζεις χρόνια μ’ έναν άνθρωπο και ξαφνικά να ανακαλύπτεις ότι είναι τόσο κακός / πανούργος / εκδικητικός. Α-ΔΙ-Α-ΝΟ-Η-ΤΟ! Ήμουν απολύτως πεπεισμένη πως επρόκειτο απλά για κακίες που έλεγαν οι γυναίκες από πικρία ή θυμό, πολλές φορές με κάποια δόση υπερβολής. Εξάλλου, οι άνθρωποι δεν μεταλλάσσονται απ’ τη μια μέρα στην άλλη! Ο άλλοτε «ζουζουνάκος», δεν γίνεται «γομάρι ξεσαμάρωτο» εν μια νυκτί! Έτσι δεν είναι;

Στο παραμύθι, η πριγκίπισσα φίλησε τον βάτραχο και μεταμορφώθηκε σε πρίγκιπα. Δυστυχώς πολλές φορές στη ζωή, η πριγκίπισσα φιλάει τον (όπως νόμιζε) πρίγκιπα και γίνεται βάτραχος (φυσικά το ίδιο ισχύει και για τις βατραχίνες και τις πριγκίπισσες). Δεν είναι λίγες οι φορές, που ο πρίγκιπας μπορεί να «βατραχοφέρνει» απ’ την αρχή, αλλά η πριγκίπισσα θολωμένη απ’ το πάθος και τον έρωτα να μη το βλέπει ή απλά να εθελοτυφλεί για να μην χαλάσει το παραμύθι που έχει στο μυαλό της. Δεν είναι όμως και λίγες οι φορές, που ο βατραχάκος ξέρει να καλύπτει τα «κουάξ» του και να φοράει το φράκο του, μέχρι να την «τυλίξει» για τα καλά την εστεμμένη…

Κι έρχεται η στιγμή που τα πολλά τα μέλια έχουν αρχίσει να φεύγουν και το μεγάλο πάθος έχει αρχίσει να ξεφουσκώνει. Έρχεται η στιγμή που «σταματάνε οι γλύκες κι αρχίζει η παντόφλα» που έλεγε κι ο ταξιτζής στο «Η γυνή να φοβήται τον άντρα». Το αν αυτό συμβαίνει πριν ή μετά τα κουφέτα, μικρή σημασία έχει. Εξάλλου «το δέσιμο του γαϊδάρου» δεν σηματοδοτείται απαραίτητα από το χορό του Ησαΐα. Πόσο δυσάρεστο μπορεί να είναι, να ανακαλύπτεις πως ο άνθρωπος ο οποίος ερωτεύτηκες, αγάπησες και χάρισες στιγμές και χρόνια, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα χειριστικό, γεμάτο κακίες πλάσμα; Creepy!!!

Τα αποκαλυπτήρια αυτά, μπορούν να κάνουν τους τρίτους ν’ αναρωτιούνται για τον ξεπεσμό της πριγκίπισσας, στο δικό της μυαλό όμως τι ακριβώς γίνεται; Είναι ακόμη στραβωμένη απ’ τα συναισθήματα που ένιωσε; Βλέπει, αλλά προτιμάει να κάνει πως δεν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει γιατί έχει βολευτεί / φοβάται τη μοναξιά / δεν αντέχει τις αποτυχίες; Ή απλά σιγοβράζει σαν ενεργό ηφαίστειο κι όπου να ‘ναι θα εκραγεί; Σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν αυτή η σχέση δεν διαλυθεί, μας μένει μια πριγκίπισσα δυστυχισμένη κι αυτό μπορεί να μην ενδιαφέρει και πολύ τον βάτραχο, σίγουρα όμως δεν θα μιλάμε για μια υγιή σχέση.

Δεν είμαι πολύ σίγουρη αν ένας βάτραχος μπορεί μ’ ένα φιλί να γίνει πρίγκιπας. Δεν πιστεύω πως λίγο… σάλιο, μπορεί να κάνει ένα αμφίβιο, εστεμμένο της καρδιάς μας. Το πιθανότερο σενάριο στο μυαλό μου, είναι πως επειδή όταν ερωτευόμαστε, συνήθως προσπαθούμε να δείξουμε την καλύτερη πλευρά μας, όταν αρχίσουμε να νιώθουμε σιγουριά κι ασφάλεια δίπλα στον άλλον, αφηνόμαστε και δείχνουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Εν ολίγοις, απ’ την αρχή βάτραχος ήταν… Η πριγκίπισσα όμως τι κάνει γι’ αυτό; Κάθεται και κοιτάει το δέντρο, χάνοντας το δάσος; Συνεχίζει να φιλάει το βατράχι της, με την ελπίδα κάποια στιγμή να ξαναγίνει πρίγκιψ; Ή… του δίνει το σακουλάκι με τις μύγες (το κολατσιό του ντε!) στο χέρι;

 

Της Κικής Γιοβανοπουλου

 

 

 

 

 

 

 


gynaikaeimai

Γυναίκα...Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σε ένα έρμο 24ώρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

3 σχόλια

Άιναφετς · Μάρτιος 29, 2019 στο 11:58

Μα ναι Κική μου, γνωστό το σενάριο και ωραιότατο το κείμενο σου και λίγοι είναι αυτοί που δεν το έχουν «βιώσει» (ακόμα)! 😉
Οι λόγοι όπως πολύ σωστά αναφέρεις είναι όσο πολλοί είναι και οι ψυχές, γι αυτό και λέμε «Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου»! 😉
Το ότι ο έρωτας έχει πάντα ημερομηνία λήξης, το έχουμε πει και είναι έτσι, αλλά η αγάπη, αν υπάρχει απ΄ την αρχή, αυτή θα μείνει και ας περάσουν πολλά χρόνια. Το θέμα είναι πως λίγοι ξέρουν ν’ αγαπούν, γιατί αγάπη σημαίνει κατανοώ τον άλλο και τον αποδέχομαι έτσι όπως είναι, με το ροχαλητό του, την φαλάκρα του, τις κοιλιές του, τις ατελείωτες του ώρες μπροστά στην TV, την βαρεμάρα του, όπως φυσικά να έχουμε επίγνωση και της δικής μας, βαρεμάρας, χαλάρωσης-ρυτίδες- πάχος κλπ! 😛
Αν δεν υπάρχει αγάπη καλά θα κάνουμε να το «διαλύσουμε» ευγενικά και ας υπάρχουν παιδιά γιατί δεν είναι ότι καλύτερο να μεγαλώνουμε παιδιά σε μια δυσάρεστη ατμόσφαιρα!

Πολλά τα μπράβο μου και στις τρεις σας για τα κείμενα σας και πολλά και τα ΑΦιλάκια καρδιάς μου! <3 <3 <3 (Α=Αληθινά)

    gynaikaeimai · Μάρτιος 29, 2019 στο 12:18

    Είναι αλήθεια πως ο έρωτας έχει ημερομηνία λήξης, αλλά ο αληθινός έρωτας δίνει τη σκυτάλη στην αγάπη κι αυτό είναι ένα συναίσθημα αθάνατο. Σίγουρα ένα διαζύγιο είναι λυπηρό και περισσότερο για τα παιδιά, αλλά μένοντας σ’ έναν δυστυχισμένο γάμο, τους περνάμε λάθος μηνύματα για τη ζωή, την αγάπη, το γάμο κι αυτό είναι ακόμη χειρότερο.
    Παρόλα αυτά είναι λυπηρό να βλέπεις ανθρώπους να προσποιούνται μόνο για να «κερδίσουν» κάποιον κι όταν τα καταφέρουν, να φανερώνουν το πραγματικό τους πρόσωπο, που ουδεμία σχέση έχει μ’ αυτό που έδειχναν στην αρχή. Οι άνθρωποι αυτοί, ακόμη κι αν πιστεύουν πως εντέλει κέρδισαν, το μόνο που καταφέρνουν είναι να ζουν σε μια δυστυχισμένη και άρρωστη σχέση.
    Ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιο!
    Φιλιά από όλες μας!

Ο πρίγκιπας που έγινε… βάτραχος – worldtraveller70 · Μάρτιος 29, 2019 στο 12:23

[…] via Ο πρίγκιπας που έγινε… βάτραχος […]

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: