Κλεισμένοι στους 4 τοίχους.

Δημοσιεύτηκε από τον/την gynaikaeimai στις

Τους  χειμερινούς μήνες και ειδικά τελευταία με το τσουχτερό κρύο, κάθε απόγευμα στο σπίτι γίνεται χαμός με τα παιδιά. Τρέχουν από εδώ και από εκεί, σκορπάνε όλα τα παιχνίδια (τα οποία δεν παίζουν ποτέ), προσπαθούν να βγάλουν  όλη τους την ενέργεια κάπου και δεν ξέρουν πού.

Είναι απόλυτα λογικό και κατανοητό. Είναι παιδιά, θέλουν να εκτονωθούν να παίξουν, να τρέξουν, να διασκεδάσουν. Τι φταίνε αυτά τα καημένα που τα έχουμε κλεισμένα μέσα στους  4 τοίχους; Αυτά κάνουν φασαρία, εμείς φωνάζουμε να ηρεμήσουν και είμαστε σαν  ένα ατελείωτο τσίρκο που δεν τελειώνει ποτέ.  Λογικό είναι τότε, να τα αφήσουμε να δουν τηλεόραση, να παίξουν στο υπολογιστή ή στο τάμπλετ. Είναι το τίμημα που πληρώνουμε εμείς και τα παιδιά μας για λίγες στιγμές ηρεμίας και ησυχίας.

Ναι ναι το ξέρω, οι επιστήμονες λένε να μη δίνουμε στα παιδιά μας τάμπλετ, κινητά κλπ , να μη τα αφήνουμε πάνω από 1 ώρα την ημέρα στην τηλεόραση και όλα αυτά.  Παλιά που δεν τα είχανε  αυτά τι κάνανε οι γονείς; Λένε καμιά φορά οι μεγαλύτεροι. Εμείς σαν παιδιά, τρέχαμε στην γειτονιά, στα πάρκα, μαζευόμασταν στην πιλοτή της οικοδομής και παίζαμε όλοι μαζί είτε είχε κρύο είτε ζέστη. Σήμερα, ποιος γονιός τολμάει να αφήσει το παιδί του μόνο του να παίξει στην γειτονιά; Εδώ μαζί του είσαι και φοβάσαι μη σου φύγει από το χέρι και μη στο αρπάξουν από το πάρκο.

Τις μέρες που έχουμε κάποια δραστηριότητα, πχ ποδόσφαιρο κάτι γίνεται, τις υπόλοιπες όμως ή το Σαββατοκύριακο οι επιλογές μας είναι περιορισμένες. Τους χειμερινούς μήνες ειδικά, η βόλτα έξω είναι να πάμε στο εμπορικό κέντρο για  να ξεχαστούν(δηλαδή πάλι μέσα), ή σε κανένα παιδότοπο ( που φοβάσαι μη κολλήσουν γρίπη κλπ). Ακόμη και στο πάρκο να πας, πλέον δεν βλέπεις πολλά παιδιά. Μόνο τους θερινούς μήνες, κι αυτό μόνο για τις μικρότερες ηλικίες.

Υπάρχουν βέβαια και πολλές ασχολίες που οργανώνουμε μέσα στο σπίτι ( κάνουμε πχ πικ-νικ, χειροτεχνίες, θεατρικές παραστάσεις με τις αποκριάτικες στολές, φτιάχνουμε «ψεύτικα» μπισκότα με κουπάτ και πλαστελίνες, φτιάχνουμε «αληθινά» μπισκότα κλπ) αλλά και πάλι όλα αυτά είναι μέσα στους 4 τοίχους.  Και φυσικά δεν μπορείς κάθε μέρα να τα κάνεις όλα αυτά. Κακά τα ψέμματα, είμαστε κι εμείς κουρασμένοι, θέλουμε να ξεκουραστούμε και να χαλαρώσουμε. Τα παιδιά βαριούνται γρήγορα και θέλουν συνέχεια νέες ασχολίες και νέα παιχνίδια.

Υπομονή… κάποια στιγμή θα μεγαλώσουν και τότε θα αναπολούμε όλες αυτές τις «δύσκολες» αλλά ευτυχισμένες στιγμές κλεισμένοι στους 4 τοίχους!

                                                                                                    της Χρύσας Αβραμίδου

 

 


gynaikaeimai

Γυναίκα...Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σε ένα έρμο 24ώρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

1 σχόλιο

makestorytelling · Φεβρουάριος 26, 2019 στο 23:44

Τέλειο το άρθρο σου!!!

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: