Μετάβαση στο περιεχόμενο
Advertisements

Blind Date

«Δεν το συζητώ! Θα κανονίσω να βγεις με τον Ντίνο!» μου είπε η Σάσα και δεν μπορούσα με τίποτα να της φέρω αντίρρηση! Ήταν ανένδοτη! Μου προξένευε έναν φίλο του άντρα της. «Ο Ντίνος είναι πολύ καλό παιδί, ευγενικός, εμφανίσιμος και με λεφτά!» προσπαθούσε να με πείσει «Μην είσαι χαζή! Τέτοιο κελεπούρι δεν το αφήνουν!». Τι να πεις… έτσι όπως τα έλεγε είχε και ένα δίκιο και πες, πες με τούμπαρε… Πότε το είπε, πότε πήρε τον άντρα της, πότε έκλεισε το ραντεβού, ούτε που το κατάλαβα! Έτσι το ερχόμενο Σάββατο είχα ραντεβού με έναν Ντίνο, καλό παιδί, ευγενικό, εμφανίσιμο και με λεφτά…

…Από το πρωί σκέφτομαι τι θα φορέσω. Να ντυθώ επίσημα ή casual, sexy ή συντηρητικά; Ας ήξερα τουλάχιστον τι τύπος είναι. Αχ! Σάσα τι μου κάνεις!
Είχε κανονίσει να με πάρει από το σπίτι μου για να αποφύγουμε την αμήχανη στιγμή της αναγνώρισης μέσα στο πλήθος. Βέβαια για να πω την αλήθεια έκανα κι εγώ τη μικρή μου έρευνα. Βρήκα το προφίλ του στο fb, αλλά βρε παιδί μου, όλες οι φωτογραφίες του ήταν κάπως… άλλες μισές, άλλες σε ημίφως… δεν μπόρεσα να καταλάβω και πολλά.

Ακριβώς στις 22:00 είμαι στην είσοδο της πολυκατοικίας μου και περιμένω. Μετά από 10 λεπτά βλέπω ένα μαύρο Audi να σταματάει μπροστά μου. Ανοίγει την πόρτα και κατεβαίνει ένας μελαχρινός, μουσάτος, γοητευτικός, αλλά… κοντός… ΠΟΛΥ κοντός άντρας!!!! (Πλάκα μου κάνεις, Σάσαααααα;;; Κι εγώ που έβαλα το 12ποντο τι κάνω τώρα;;;). Μου συστήνεται και μπαίνουμε στο αμάξι «Συγνώμη που άργησα, αλλά δυσκολεύτηκα να βρω την οδό» μου απολογείται.
Φτάνοντας στο μπαράκι νιώθω όλους να μας κοιτούν. Προσπαθώ γρήγορα να βρω άδειο τραπέζι. Ευτυχώς!!! Το πρώτο δύσκολο μισό του ραντεβού έλαβε τέλος. Ομολογώ πως η συζήτηση εξελίσσεται όμορφα, όμως το άγχος μου για την ώρα που θα σηκωθούμε όρθιοι δεν μ΄αφήνει να την απολαύσω.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ο Ντίνος παρκάρει μπροστά από το σπίτι μου «Φτάσαμε» μου λέει. Τον ευχαριστώ και καθώς ανοίγω την πόρτα, με ρωτάει πότε θα με ξαναδεί. Τώρα τι του λες; «Θα μιλήσουμε…» του απαντώ και φεύγω.

…Πίνω μια γουλιά καφέ και τηλεφωνώ στη Σάσα «Καλά γιατί δεν με προειδοποίησες να φορέσω τουλάχιστον χαμηλά παπούτσια;» της λέω με το καλημέρα. «Άσε μας κουκλίτσα μου! Τέτοιος άντρας! Όμορφος, καλό παιδί, με στρωμένη δουλειά… άσε και το άλλο! Ξέρεις τι λένε για τους κοντούς 😉 . Είδαμε και τον Παναγιώτη με το 1,90 του!»…

Να μη τα πολυλογώ… στο γάμο μου φορούσα μια ωραιότατη λευκή μπαλαρίνα με δαντέλα κι ήμουν και σούπερ άνετη! Και στα δικά σας!!!  ♥♥♥

 

Από Σοφία Β.

 

Kατηγορίες

ΣΧΕΣΕΙΣ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: